نسخه آزمایشی
چهارشنبه, 25 مهر 1397 - Wed, 17 Oct 2018

جلسه سوم فاطميه دفتر آيت الله مكارم / مراحل تنزل انوار الهي و چگونگي سير با «مثَل نور» تا طهارت و لقاء

متن پيش رو، خلاصه سومين جلسه سخنراني حجت الاسلام و المسلمين ميرباقري در دفتر مرجع عالي قدر، حضرت آيت الله مكارم شيرازي است كه روز دوشنبه 24 اسفند ماه برگزار شد. حجت الاسلام و المسلمين ميرباقري در اين جلسه (كه جلسه پاياني اين محفل عزاداري نيز بود) به بيان حجاب ظلمات ائمه كفر در عوالم مختلف پرداختند و در ادامه با بيان سير تنزل انوار مقدس معصومين در عالم دنيا، ائمه را مثَل هاي نور الهي دانستند كه سير مؤمنين در مراتب توحيد تا لقاء الهي با اين انوار ممكن است.

آيه 28 و 29 سوره ابراهيم، حادثه اي را كه بعد از پيامبر، در دنياي اسلام اتفاق افتاده با بيان شگفت انگيزي توضيح داده است. كلمه ايمان به كلمه كفر تبديل شد و حقيقت ولايت كه مي بايد ظهور مي كرد در حجاب ثقيفه قرار گرفت و ائمه جور، پيروانشان را به جهنم و «وادي بوار» وارد كردند. در اين صحنه، آن وجود مقدسي كه به ميدان آمد تا امت را از موت و مردگي نجات دهد و حجاب را از ولايت بردارد تا امت، به باطن توحيد راه يابند؛ وجود مقدس حضرت صديقه طاهره است.

حجاب بين ما و خداي متعال، گاهي از جنس حجاب هاي ظلماني اولياي طاغوت و ظلمات ائمه جور است. اين ظلمات، قبل از عالم دنيا بوده است، در عالم دنيا هم هست و بعد از آن نيز وجود خواهد داشت. چنان كه نسبت به عالم قبل از دنيا، در روايات آمده است: ظلماتي در عالم ملائكه پديدار شد كه با تجلي نور حضرت زهرا رخت بربست و عالم ملائكه، با اين تجلي، از آن ظلمت رها شد و همين مطلب از علل تسميه حضرت صديقه طاهره به «زهرا» است. در عالم بعد از اين دنيا نيز وادي جهنم، وادي ظلمات اصحاب ثقيفه است و كسي بدون امام نمي تواند از اين ظلمات خارج شود.

همه شرور از اين ظلمات برمي خيزد. گناهان نيز اگر موجب ظلمتند، چون از وادي ولايت آنها نشأت مي گيرند. همان طور كه حرام و فاحشه، در بطن قرآن، به ولايت اولياي جور تفسير شده است. اگر در اثر گناه، قلب تاريك مي شود؛ تاريكي ائمه جور است كه در قلب سرايت مي كند. توبه نيز تلقي حقيقت ولايت است؛ همان طور كه هر گناهي خروج از وادي ولايت است. فلذا انسان بعد از هر گناهي بايد عهد ولايت را تجديد كند. وادي گناه، حتي اگر در حد يك صغيره باشد، وادي ظلمات ولايت اولياي كفر است. بدون ولايت امام، انسان وارد وادي توحيد نمي شود و بدون اخلاص در اين ولايت، انسان نمي تواند به كمال توحيد و لقاء برسد.

هدايت همه عوالم با نور حضرت حق است. مثل اين نور، شخص نبي اكرم هستند. اين مثَل، همانند چراغداني است كه به قلب نبي اكرم و شخص حضرت زهرا تفسير شده  است. اين مثل نور در بيوت خاصي تنزل پيدا كرده و تنزل آن نيز سير خاصي داشته كه در روايات ذكر شده است. اين سير در زيارت جامعه كبيره، در سه مرحله ذكر شده است. مرحله اول همان است كه مي فرمايد«ان ارواحكم و نوركم و طينتكم واحده» در مرحله دوم، اين ارواح، در جسم نوري خلق شدند و به ملائكه توحيد را تعليم مي دادند. و مرحله سوم نيز مقام تنزل اين انوار در بيت النور است. راه دست يابي ما به اين بيت النور نيز صلوات بر نبي اكرم و اهل بيت ايشان است. از برخي روايات استفاده مي شود فضيلت اين صلوات، از سجده ملائكه بر آدم بيشتر است، چرا كه حقيقت آن، اعتراف به مقامات معصومين است و همه طهارت در اين اقرار است. 

سير در وادي نور از اين بيوت آغاز مي شود. اگر از وادي ظلمات خارج شديم، سير در وادي نور آغاز مي شود تا به معدن عظمت برسيم. كسي نمي تواند بي حجاب، خداي متعال را درك كند. ما تنها مي توانيم به مثَل ها برسيم. كمال معرفت اين است كه انسان حقيقت معرفت را از مثَل نور دريافت كند و اين همان اوج مقام انبيا است. چنان كه در ابتداي زيارتنامه حضرت صديقه طاهره آمده است، سير در وادي نور تا رسيدن به مقام طهارت، با عهد حضرت زهرا  است. بلاي ايشان، بلاي شفاعت است. تصديق حضرت در بلاي وارده بر ايشان، موجب مي شود تا ما به واسطه ايشان به ولايت متصل شويم. اگر فرد و يا جامعه اي ملحق به وادي ولايت شد، به طهارت و توحيد مي رسد.