اولين مطلب اين است كه در نظريه ايشان (همچنان كه جناب آقاي معلمي نيز اشاره فرمودند) پاره اي تعاريف و مصطلاحات وجود دارد كه ظاهراً با معناي متفاوتي با اصطلاحات رايج بكار گرفته شده و داراي ابهام مي باشند. اين ابهامات، سرچشمه سوء تفاهم را فراهم مي آورد و ناظر به همان داستاني است كه مولوي در مثنوي دارد كه: «چهار كس را داد مردي يك درم – اين يكي گفت آن به انگوري دهم – آن يكي ديگر عرب بود گفت – لا من عنب خواهم نه انگور اي دغا – آن يكي تركي بود و گفت اي بنون    – من نمي خواهم عنب خواهم ازوم – آن يكي رومي بود و گفت – ترك كن خواهيم اسرافيل را – در تنازع آن نفر جنگي شدند        – كه ز سر نامها غافل بدند – اختلاف ناس در نام اوفتاد – چون به معنا رفت آرام اوفتاد»

پس اين ابهام معنايي، خود زمينه ساز اين دعواها مي باشد و همين اشتراك لفظي است كه انسان را به اشتباه مي اندازد و دائم، رهزن است. از جمله آن اصطلاحات كه اينجا در آن، ابهام معنايي وجود دارد عنوان «مطابقت» است.