پس بلای نبي اکرم صلی الله علیه و آله است که عالم را به خدا مي رساند وگرنه چه کسي مي تواند اين راه را برود و چه کسي مي تواند موحد شود؟! چه کسي مي تواند به معرفت برسد و چه کسي مي تواند عابد شود؟! «بِنَا عُبِدَ اللَّهُ وَ بِنَا عُرِفَ‏ اللَّه‏»(10) اگر آن تحمل بلا و جذبه های آن تحمل بلا نباشد، احدي سالک الي الله نمي شود؛ پای همه اهل سلوک و رياضت در گِل است. عبوديت، سجده، تواضع، تحمل بلا و خشوع سيدالشهدا علیه السلام است که عالم را سالک می کند و می رساند. در روز عاشورا، در گودي قتلگاه، بالاي نيزه و در تشت طلا این سجده حضرت در مقابل خداي متعال و اين نور سجده حضرت است که عالم را نوراني مي کند وگرنه چه کسي مي تواند خدا را سجده کند؟ آیا ما؟!

بنابراين بلای وليّ خدا، نردبان سلوک است. حضرت بلا را تحمل کردند تا سلوک را فراهم کنند؛ اين يکي از وجوه شفاعت است؛ شفاعت، شوخي نيست. حضرت اگر شفيعِ کلّ و صاحب مقام محمود هستند به این دلیل است که تحمل کردند و با خدا عهد بستند؛ مجبور هم نبودند. در کتاب لهوف ابن طاووس آمده است: حضرت وقتي از مدينه بيرون آمدند، سران جن گفتند: آقا! شما برگرديد ما مي رويم کار را تمام مي کنيم؛ ملائکه گفتند: آقا! ما کار را تمام مي کنيم؛ ولی حضرت فرمودند: من از شما عاجز تر نيستم؛ من از شما بر این کار تواناترم؛ ولی من ملجأ مؤمنين و پناهگاه ایشانم. اگر من نروم و به شهادت نرسم، شيطان همه را مي بَرد؛ به تعبیری جريان سقيفه همه را غرق مي کند و چيزي باقي نمي گذارد؛ «

انّ الحسين مصباح الهدي و سفينه النجاه



» گرداب درياي متلاطمي که سقيفه و شياطين انس و جن درست کرده اند، همه را غرق مي کند؛ من سفينه هستم؛ منم که غريق ها را نجات مي دهم؛ ظلمت سقیفه همه را مي گيرد؛ «

وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ‏ اللَّهُ‏ لَهُ‏ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ



»(نور/40)؛ نه در دنيا، نه در قيامت نوری با او نیست مگر کسی که «

وَ مَنْ‏ لَمْ‏ يَجْعَلِ‏ اللَّهُ‏ لَهُ‏ نُوراً إِمَاماً مِنْ وُلْدِ فَاطِمَةَ فَما لَهُ‏ مِنْ‏ نُورٍ إِمَامٍ يَوْمَ الْقِيَامَة



»(11)؛ بنابراين آنچه در نردبان سلوک هست، بلاست؛ بلای وليّ خداست؛ با آن بلاست که مردم مي رسند. اگر عاشورا نبود، هيچ کسی عابد نمي شد. به همین دلیل حضرت، ابوعبدالله هستند. ابوتِ معنوي همه عبادالله با حضرت است. سير اين ابوت و نبوت در زيارت عاشورا توضيح داده شده که سير مراحل سلوک با بلای سيدالشهدا علیه السلام است.