خانه ⬅️ فهرست نوشته ها ⬅️ تفسير «جهت» در ماهيّت علم، منوط به تعبيه «اراده» در معرفت شناسي
برای نمایش محتوای مربوطه روی عنوان نوشته زیر کلیک نمایید
( عنوان زیر لینک به فهرست مربوطه در داخل نوشته اصلی می باشد)
اصولاً گزينش و مدل سازي، مبتني بر پيش فرض ها است. اصلاً مدل سازي، كشف نيست. بلكه انسان براي تصرف است كه يك مدل ايجاد مي كند. شما مي فرمائيد «او كشف كرده است». اما من مي گويم: آيا او اين مدل را كشف كرده است يا خير؟ اگر كشف كرده است. تطابق دارد و اگر چنين نكرده است، تطابق ندارد. اما جهتداري به چه معناست؟ «جهت» در ماهيت علم، تفسير نمي شود، مگر آن كه «اراده» را در معرفت شناسي و مفهوم علم داخل كنيد. چاره ديگري نيست. به تعبير ديگر، حداقل بايد نسبيّت را بياوريد.
حمایت مالی از فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و چند رسانهای
بر محور اندیشههای کلامی و اجتماعی
با هدف ترویج معارف اهل بیت و قرآن