بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین و اللعن علی اعدائهم اجمعین. اساس سلوك اخلاقي، توحيد است؛ طريق جريان توحيد در اخلاق و صفات انسان، طريق تولي و تبري است؛ يكي از شئوني كه ما را در تولي و تبري كمك مي كند، توجه به بلای اوليای خدا یا بنا بر آنچه در دعاي ندبه آمده است، توجه به ربوبيت خداي متعال نسبت به اوليائش می باشد؛ اين ربوبيت، ربوبيت در متن ميثاق ها و عهدها و ابتلائات است. دلیل اصرار بنده بر این موضوع این است كه جاي چنین بحثی در موضوع اخلاق خالي می باشد؛ يعني مسئله سلوك با بلا ـ به ویژه بلای اوليای خدا ـ امري است كه در مباحث اخلاقی به آن پرداخته نشده است.

زيارتنامه كوتاهي درباره وجود مقدس فاطمه زهرا سلام الله عليها ـ البته با كمي اختلاف ـ وارد شده که با توجه دادن به امتحان يا ابتلایي كه وجود مقدس صديقه طاهره سلام الله عليها داشتند، آغاز می شود؛ «

يا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللهُ الَّذى خَلَقَكِ قَبْلَ اَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ صابِرَةً



»(1)؛ اين امتحان مربوط به پیش از خلقت حضرت است؛ خداي متعال پايداري بر اين امتحان و عهد الهي را در اين وجود مقدس يافته است؛ اين توجه، مقدمه همراهي ما با ایشان است و اين همراهي در دو يا سه مرحله توضيح داده شده است؛ «وَزَعَمْنااَ نّالَكِ اَوْلِيآءُ وَمُصَدِّقُونَ» و بعد «

وَصابِرُونَ لِكُلِّ ما اَتانا بِهِ اَبُوكِ، صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ، وَاَتى بِهِ وَصِيُّهُ



» اين هم همراهي ما است. حاصل این همراهی چيست؟ «

فَاِنّا نَسْئَلُكِ اِنْ كُنّا صَدَّقْناكِ، اِلاّ اَلْحَقْتِنا بِتَصْديقِنا لَهُما



»

در اینجا درخواست ما اين است كه با دستگيري حضرت به حقيقت نبوت و ولايت راه پيدا كنيم و به اين مقام ملحق شویم؛ حاصل آن نیز «

لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنا بِاَ نّا قَدْ طَهُرْنا بِوَلايَتِكِ



» و رسيدن به مقام طهارت و پاكي است كه اين طهارت و پاكي با اتصال انسان به سرچشمه حقيقي نبوت و ولايت واقع مي شود؛ يعني اگر انسان اين ارتباط و پيوند را برقرار نكند، به طهارت و پاكي راه نمي یابد. در اين بيان بسيار كوتاه به چند نكته توجه داده شده است؛ مطلب نخست توجه به رابطه اين وجود مقدس با خداي متعال، توجه به عهد و ميثاق ایشان با خداي متعال، و توجه به پايداري و صبر بر آن عهد و امتحان الهي است كه اين هم مربوط به قبل از خلقت ایشان می باشد؛ البته ممكن است وفا پس از خلقت و در عالم دنيا باشد؛ نکته دوم، همراهي هاست و سپس پايان آن، كه رسيدن به حقيقت ولايت كليه و نبوت نبي اكرم صلي الله عليه و آله و حقيقت طهارت است.