برای نمایش محتوای مربوطه روی عنوان نوشته زیر کلیک نمایید
( عنوان زیر لینک به فهرست مربوطه در داخل نوشته اصلی می باشد)
متن زیر جلسه هشتم از سلسله جلسات آموزش کلیات اعتقادات و معارف اسلامی در مرکز تربیت مدرس حوزه علمیه است که به تاریخ 21 فروردین ماه سال 88 برگزار شده است. جناب آیت الله میرباقری؛ رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم در این جلسه به بیان چند نکته بسیار مهم در باب رابطه ولایت و جامعه پرداختند. نکته اول این است که امام و ولی خدا به خاطر عبودیت و عبادت خاص خود به مقام ولایت و خلافت رسیده است. در این رابطه ولایی این که امام بندگان را ولایت و سرپرستی میکند خود این عمل عبادت خداست. امام در جهت بندگی خداوند انسانها را در مسیر عبودیت هدایت میکند و خود از این طریق با مقرب ساختن بندگان به خداوند تقرب میجوید. نکته مهم دیگر در باب مبنای شکلگیری جامعه و اقسام جامعه از این جهت است. بسیاری بر این باورند که نیازهای مادی و طبیعی بشر باعث شده انسانها به اجتماع روی بیاورند. اما باید بدانیم انسانها علاوه بر نیازهای مادی، نیازهای متعالی هم دارند، بنا بر این اجتماع بشر فقط بر محور نیازهای مادی نیست. با این حساب دو نوع جامعه وجود دارد: مادی و الهی. در جامعه مادی انسانها برای ارضای نفسانیات خود حول طاغوت اجتماع میکنند و در جامعه دوم انسانها برای رسیدن به اهداف الهی و نیازهای متعالی حول انبیاء و ولی حق اجتماع میکنند. در هر دو جامعه کمکم با پیچیدهتر شدن روابط و ارتقاء سطح تمدن مادی یا الهی ساخته میشود. لذا ماموریت امام صرفاً فردی و باطنی نیست و شامل جامعه هم میشود. با شکلگیری جامعه الهی عبادت وارد مقیاس بزرگتری میشود که با عبادت فردی قابل مقایسه نیست. معصیت و عبادت جمعی برآیند عمل افراد است و مانند نماز جماعت که ثوابش بسیار بیشتر از نماز فرادی است عمل جمعی مقیاس ثواب و عقاب و آثارش از سطح بالاتری برخوردار است. با توجه به انگیزه تشکیل جامعه و ولایتی که بر جامعه حاکم است جامعه به مادی و الهی، صالح و فاسد و نورانی و ظلمانی تقسیم میشود.