متن زیر جلسه چهارم از سلسله جلسات آموزش کلیات اعتقادات و معارف اسلامی در مرکز تربیت مدرس حوزه علمیه است که به تاریخ 4 اسفندماه سال 87 برگزار شده است. جناب آیت الله میرباقری؛ رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم در این جلسه در ادامه بحث کلیات اشاره می کننددر این جلسه حجت الاسلام میرباقری بحث ولایت معصومین ع را در دو عنوان مطرح کردند. در عنوان اول با محور قرار دادن آیه آخر سوره مبارکه کهف به بیان رابطه توحید و ولایت معصوم پرداختند. در این آیه خداوند می فرماید تنها چیزی که بر پیامبر اکرم نازل شد توحید در الوهیت است، نتیجه این توحید هم لقاء پروردگار است، راه نیل به لقاء الله هم عمل صالح است. روایات ما توضیح می دهد که ولایت معصومین ع عمل صالحی است که در این آیه به عنوان راه رسیدن به مقام لقاء الله معرفی شده است. علت آن است که امام معصوم صراط مستقیم معرفت و اطاعت خداوند است لذا هر راهی جز معصوم و ولایت او نمی تواند معرفت خداوند و حق طاعت او را تامین کند و با خطا در مسیر لقاء، انسان دچار شرک در الوهیت می شود. اگر کسی گمان کند با تقید به شریعت راه لقاء برایش باز می شود در اشتباه است چون شریعت ظاهر ولایت است و ولایت باطن آن. بدیهی است پوسته بی مغز اثری ندارد. ایشان در عنوان دوم با محوریت آیه 257 سوره مبارکه بقره ولایت نور و ولایت ظلمت را تشریح می کنند که آیات و روایات توضیح می دهد که امام معصوم طریق ولایت نور است و انکار ولایت امام باعث انکار ولایت الله و قرار گرفتن در ولایت طاغوت و خروج از نور به ظلمات است. مومنی که ولایت معصوم را می پذیرد با داخل شدن در ولایت نور آرام آرام از ظلمات گناهان به نور توبه و مغفرت سیر می یابد. ولی متولیان ولایت طاغوت هرچند ممکن است در ابتدا از نور اسلام بهره مند باشند ولی بر اثر سرپرستی طاغوت بر آنها از این نور خارج می شوند. بر این اساس ولایت معصوم معیار حقیقی کفر و ایمان است و این آیه به روشنی این مطلب را نشان می دهد. ایشان در پایان متذکر شدند در رابطه با ولایت معصومین ع دو انحراف افراط و تفریط پدید آمد که ائمه ع با هر دو به شدت و صراحت برخورد کردند. بنا بر این نه ابراز ولایت امام باعث بی نیازی از تکالیف شرعی است و نه التزام به شریعت انسان را از ولایت معصوم بی نیاز می کند.