پس ما تفاهم را تعريف و نسبيّت مطلق را از همين نقطه رد مي كنيم. چون اگر بنا بود بي نهايت اراده و هر كدام به صورت متوازي باشد آنگاه سنگ روي سنگ بند نمي شد و همه خدا مي شدند. «

لو كان فيهما الهه الا الله لفسدتا



» حال آنكه همه مخلوقند و اراده ربوبي هماهنگ سازي كل را انجام مي دهد.