البته مقايسه اين دو دستگاه، مربوط به بحث فعلي نمي شود اما به هر حال وقتي يك مومن با كافر رو به رو مي شد. او نمي گويد به حرف من ايمان بياور. او به چيزي مؤمن است و با همان چيز هم با كافر احتجاج مي كند. به تعبير ديگر كافر نيز ديني دارد و اين دين در فهم او حضور دارد و او هم بايد از دين خود شروع كند.

كافر دنيا را مي پرستد و ما نيز كار را از موضوع پرستش او آغاز مي كنيم. پس اين طور نيست كه ما «عقلانيت» كافر مخاطب را از «ايمان» او به يك بت، تجريد كرده و بگوئيم من تنها با عقلانيت با او حرف مي زنم؛ چرا كه عقلانيت او تابع ايمان اوست. من مرتبه ايمان او را شناسايي و از اين مرتبه با عقلانيت او سخن مي گويم. شخص بنده نيز از پايگاه ايمان خويش تفاهم مي كنم.