برای نمایش محتوای مربوطه روی عنوان نوشته زیر کلیک نمایید
( عنوان زیر لینک به فهرست مربوطه در داخل نوشته اصلی می باشد)
اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. الحمد لله رب العالمين و صلي الله علي سيدنا و نبينا محمد و آله الطاهرين. واللعنة علي اعدائهم اجمعين. تا اين جا به چند نكته اشاره كرديم. نكته ای که در باره توحيد بود این بود كه تحقق توحيد در انسان به اين است كه انسان در مقابل (الوهيت) خداي متعال ساجد باشد و با تمام وجود خداي متعال را عبادت بكند. خضوع و خشوع مطلق و رفع استكبار و خوديت و انيتِ انسان، محقِّق حقيقت توحيد در انسان است. توحید عبارت است از پذيرش الوهيت و ولايت خداي متعال بر خود در همه حوزه هايي كه انسان داراي اختيار است. بعد اشاره كرديم كه بين اين الوهيت و حقيقت حضرات معصومين، بين ولايت خداي متعال و ولايت حضرات معصومين يك ارتباط حقيقي هست و اولياء معصوم، طريق جريان الوهيت و ولايت خداي متعال هستند. بنابراين پذيرش ولايت آنها، طريق پذيرش ولايت خداي متعال و تعظيم آنها، طريق عبادت و پرستش خداي متعال هست.
اشاره شد كه دين، باطن و ظاهر دارد، هم در جريان تنزل دين تا به ما برسد و هم در جريان دين داري ما. حقيقت جريان دين در عالم، جريان الوهيت خداي متعال در عالم است كه در همه عالم جاري است «
وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
»(زخرف/84)، سپس جريان حقيقت ولايت حقه در عالم است. در مرحله بعدی جریان دین شرايع قرار دارد. بنابراين شرايعی كه از ناحيه خداي متعال نازل شدند؛ نازله دين هستند. باطن دين حقيقت ولايت حقه و باطن آن هم حقيقت توحيد است. دين داري ما هم طبيعتاً همين طور دارای ظاهر و باطن است. عمل به شرايع – اعم از شرايع عملي و اخلاقي و اعتقادي – طريق رسيدن به حقيقت ولايت، درك آن حقيقت و طريق رسيدن به توحيد است. به اين مطالب در گذشته في الجمله اشاره كرديم.