پاسخ: مشکل همین جاست. ما عقلانیت را امری اجتماعی و جهت دار می دانیم که مبتنی بر اراده ها اجتماعی است. این گونه نیست که عقلانیت غربی مستقل از ایدوئولوژی عمل کرده باشد. برخی گفته اند ما به اندازه که به سوی دانش پیش می رویم – به ویژه وقتی علوم انسانی را مبنای روابط اجتماعی قرار می دهیم- به مبانی مشترک انسانی می رسیم و به همگرایی نزدیک می شویم. اما به اعتقاد ما این ادعا غلفت از نکته است که علوم انسانی هم ایدوئولوژیک هستند. پس عقلانیت به طور کلی ایدئولوژیک است، عقلانیت مدرن نیز همین گونه است.

بنابراین از زوایاتی مخلتفی می توان این بحث را مطرح کرد که آیا عقلانیت مستقل از ارزش ها و گرایش ها وجود دارد یا خیر. یک زاویه این بحث در معرفت شناسی مطرح می شود که از یک زاویه دیگری در جامعه شناسی یا جامعه شناسی معرفت و … چون بحث لایه های مختلفی دارد و در هر لایه ای متناسب با خودش استدلال می شود.