سپس فرمودند «تفاهم، هماهنگي در جهت است» اما سؤال اين است كه «فهم و جهتگيري يعني چه؟» اين مسائل هنوز مبهم است. آيا به صرف اينكه فرمودند «منظور، چگونگي تفاهم در جهت گيري، است» كافي است؟! آيا اين جهت گيري، متوقف بر فهم است يا فهم، متوقف بر آن مي باشد؟ در هر دو صورت اين مسئله با مشكل مواجه است . البته من خداي ناكرده قصد جسارت ندارم اما اين اشكالات، بر اين نظريه وارد است.