معلمي: عرض كردم در وجود ذهني آنچه قابل دفاع است مطابقت در وجود ذهني بين «محكي بالذّات و صورت ادراكي» است. اما در بحث بديهيات و علم حضوري چنين نيست، بلكه بحث مطابقت با «واقع» آن، مطرح مي باشد. كما اينكه قضاياي حقيقي كه تنها اين ليوان خاص مثل آن كه نيست. اصولاً اينكه «هر معلولي، علت خاص خود را دارد بحث قابل تأملي است و داراي چند مرحله است.

سبحاني: اما در مورد نسبيّت، آيا اين واقعيت خارجي منظور است؟

معلمي: هر كدام واقعيت نفس الامري خود را دارند. در مورد اين عالم جسماني بايد ابتدا وجود چنين عالمي و سپس ويژگي هاي آن اثبات شود كه اينها هم مراحل خاص خود را دارند.

سبحاني: نكته جالبي هم كه شايد شما روي آن تأكيد مي كنيد و جناب آقاي حاجي ابراهيم نيز دوباره به آن مراجعه نمودند اين است كه تطابق را به يك نحوه بايد به علم حضوري برگرداند و اساس را بر علم حضوري گذاشت.