از طرف ديگر اصولاً مشكل ديگر در بحث وجود ذهني، نه بحث مطابقت با خارج بلكه مطابق با محكي بالذات است. و اتفاقاً فلاسفه ما به احسن وجه اين موضع را تبيين كرده اند. در اين باره مرحوم علامه(ره) بحث هاي مهمي را ارائه كرده اند. ترديدي نيست كه دريافت حضوري صورت ذهني من با احساس دروني من مطابق است. اما مي پرسيد «از كجا مي گوييد كه احساس دروني شما با خارج مطابقت دارد؟» در پاسخ بايد گفت بايست اين امر، احراز و اثبات شود و ادله وجود ذهني كافي نيست. اما اگر فكر كنيم حال كه در آنجا اشكالي وجود دارد پس مطابقت پذيرفتني نيست، اصلاً اين چنين نيست. چون ما هم مي توانستيم در آنجا اين اشكال را مطرح كنيم لكن روال بحث به هم مي خورد.