اگر نسبيّت را داخل كنيد ولي اراده را نياوريد، مي توانيد بگوييد: اين شخص در اين نسبيّت، دارد كشف مي كند؛ او فهمش اين گونه و البته جهتدار است. پس جهتداري در هويت فهم، غير از كارآمدي فهم است. اين دو جهتداري بر مبناي كاشفيّت، قابل فهم نيست و از ساخت و ساز فهم خارج مي شود.