اشكال دوم اين است كه اگر من فرض كردم اين صورت، انعكاس دهنده خارج است اين سؤال مطرح مي‎شود كه چرا اين صورت را بفهمم و فهم من از اين صورت چگونه واقع مي‎شود؟ آنها اين را به حضور تعبير مي‎كنند به صورتي كه تا حضور نباشد فهم واقع نمي‎شود. ما هم به يك معنا قبول داريم كه حضورلازم است و بدون حضور و با غيبت، فهمي حاصل نمي‎شود. اما نكته مهم اين است كه پايگاه حضور چيست؟ ديدگاه رايج، پايگاه حضور را به «تجرد» بر مي‎گرداند.