حاجي ابراهيم: از آنجا كه جناب آقاي ميرباقري سؤال فرمودند، تذكر يك نكته در باب نسبيت ضروري است . اگر بنده درست متوجه شده باشم تأثير فاعل شناسا در فهم و موانع برابري فهم، حتي در يك حيثيت خاص است. به نظر بنده اين امر به نسبيت گرايي در صدق منتهي مي شود.

يعني اينكه فرمودند «اين امر از كجا به نسبيت گرايي منتهي مي شود؟» به اعتقاد بنده از آنجا كه ايشان براي افراد، تشخص خاصي قائل شدند و قائل به «مابه الاشتراك» ميان آنها هم نيستند لذا كسي كه مانع از حتي فهم در يك حيثيت خاص و به بيان ديگر، مانع برابري شود حتماً نظريه او به نسبيت گرايي منتهي مي شود.

سبحاني: با تشكر از جناب آقاي حاجي ابراهيم، تقاضا مي شود جناب آقاي ميرباقري به اشكالات مطرح شده پاسخ دهند.