صدرا: پيش از هر چيز، بيان اين نكته را ضروري مي دانم كه بسيار مناسب است اگر پيش از برگزاري چنين جلساتي، موضوع مورد نظر، از ابعاد مختلف و احياناً با ادبيات مشترك، در حلقه هاي علمي و تجمّعات تخصصي، مورد بررسي قرار گيرد تا پس از حصول اجماع، باب ترويج آن در سطح عمومي تر فراهم گردد.

در غرب نيز روند توليد علم همين طور بوده است. ابتدا حلقه هاي عملي شكل گرفت و در اين حلقه هاي داخلي مدت ها كار كردند. تدريجاً هم فهمي و ادبيات مشترك شكل گرفت. چه بسا كه بسياري از مسائل، از قبيل همان جريان «عنب و انگور» باشد.

مطلب ديگر اين كه اگر بحث نقد را مي خواهيم مطرح كنيم، به هر حال نظريه اي  همچون نظريه جهتداري علوم  برخوردار از نقاط قوت، ضعف، صحت و اشكالاتي است كه شامل ناسازگاري ها و نارسايي هاي خود نظريه، و نهايتاً راه حل هايش مي باشد. در اين جلسه به نظرمي رسد دو موضوع مطرح شد كه يكي بحث جهتداري علم بود و به نوعي به «بحث عالم و معلوم» نيز كشيده شد. اين بحث به نوبه خود اساس موضوع بعدي بود.