یک نکته را اینجا اشاره بکنیم و آن نکته این هست که ولایت نورانی نبی اکرم در جامعه کفار جاری نمی شود ولی در عین حال جامعه کفار از احاطه کلی نبی اکرم خارج نیست، کما این که از احاطه خدای متعال خارج نیست. انسانی که مسیر جریان اسماء حسنای الهی در عالم است، همه عالم تحت اختیار او است. بنابراین محور دستگاه باطل، تحت تصرف و تحت احاطه او است، این طور نیست که دستگاه باطل یک دستگاه موازی با نبی اکرم(ص) باشد؛ گرچه از هدایت نورانی نبی اکرم برخوردار نیست.

چرا برخوردار نیست؟ چون «والذین کفروا» خود نخواسته اند و کفران کرده اند. اين ولایت چیزی نیست که به زور به کسی تحمیل بکنند. اگر نخواهد، از این ولایت نور محروم می شود «والذین کفروا اولیائهم الطاغوت». بنابراین در عین این که دو جریان ولایت (ولایت نور و ولایت ظلمت) وجود دارد، دستگاه انبیاء و مومنین، همه بر محور ولایت نورانی نبی اکرم خدا متعال را سجده می کنند، لحظه به لحظه هم این دستگاه بر محور اخلاص نبی اکرم کمال پیدا می کند و اخلاص و طهارتش بیشتر می شود تا می رسد به عصر ظهور که عصر ظهورِ اخلاص است، مومنین خالص می شوند تا بعداً وارد وادی عالم آخرت و بهشت شوند.

دستگاه باطل هم دستگاهی است که از این نور برخوردار نیست، دستگاهی ظلمانی است. اما معنایش این نیست که این دو تا دستگاه موازی و مستقل از یکدیگراند. کسی که کل عالم باذن الله (تبارک و تعالی) تحت اراده او اداره می شود، وجود مقدس نبی اکرم هستند که دستگاه باطل و مسیرش و نسبتش به دستگاه حق از طریق ایشان تعیین می شود. پیغمبر اکرم یک طوری عالم را تنظیم می کنند که دستگاه باطل بر دستگاه حق در تاریخ غالب نشود؛ و بعد دستگاه باطل را محاصره و محدود می کنند و بعد هم حتی در جهنم که دستگاه باطل محاصره می شود باز بر مدار تصرف این اولیاء معصوم است،  چرا که امیرالمومنین فرمود: «

أَنَا قَسِيمُ‏ النَّارِ وَ الْجَنَّةِ



»(3)

وجود مقدس رسول الله، صاحب مقام محمود هستند و وجود مقدس امیرالمومنین، صاحب لواء حمد می باشند. این پرچم به دست ایشان داده می شود. همه تقسیم هایی که در عالم می شود به دست ایشان است، چه نعمت ها و چه نقمت ها، که هر دویش هم مستحق حمد است. خدای متعال در عذابش هم محمود است و ستوده است. حضرات معصومین این­ طور هستند که وقتی در قیامت مومنین را به درجات می رسانند و کفار و منافقین را در درکات جهنم قرار می دهند، در هر دو مورد محمود است. این­طور نیست که فقط بهشت بردن بهشتی ها استحقاق حمد بیاورد. کسی که لواء حمد را به دست دارد، هر کاری که می کند ستودنی است چه بهشتی ها را به درجات بهشت برساند و شفاعت کند، چه جهنمی ها را باذن الله وارد درکات جهنم بکند آن هم حمد دارد در یکی از زیارات سیدالشهدا می خوانیم «

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي‏ جَعَلَ‏ النَّارَ مَثْوَاهُم



»(4) کسی که با حضرت امام حسین که کلمه رحمت است دشمنی کرده، اگر عذاب بشود حقش است و ستودنی است. جهنم بردن شمر هم ستودنی است. ستودنی نیست؟ همین­ طور بهشت بردن شهدای کربلا به دست حضرت سیدالشهداء عليه السلام و حضرات معصومین حمد دارد. لواء حمد یعنی همین.

پس این که ما می گوییم «دو دستگاه ولایت نور و ظلمت هست و دستگاه باطل از نور هدایت محروم اند» معنایش این نیست که از محیط سرپرستی عام نبی اکرم هم خارج اند. نه خیر. کل عالم به اذن الله تحت هدایت ایشان است و حتی جهنمی ها هم با تصرف و احاطه ایشان، جهنمی می شوند. بنابراین موازی بودن این دو دستگاه به این معنا نیست که خدای متعال دستگاهي به موازات دستگاه نبی اکرم خلق کرده به دست شیطان داده است. دستگاه شیطان هم تحت تصرف عام نبی اکرم و حضرات معصومین صلوات الله علیهم اجمعین است منتها چون ولایت نبی اکرم را ـ یعنی ولایت الله را ـ نپذیرفتند از انوار هدایت محروم اند، از رحمت خاص محروم می شوند و معذب می شوند. خب این اجمالی از آن چیزی بود که تا اینجا اشاره کردیم.