پگاه: از آنجايي كه شما همه چيز را بر پايه حجيت تحليل مي كنيد، آيا مباني فلسفي شما نيز مبتني بر حجيت است؟

ـ از ابتداي شروع فعاليتهاي دفتر، دغدغه جدي وجود داشت كه فلسفه تأسيسي با وحي هماهنگ باشد. منتهي نتيجه اي كه ما به آن رسيديم اين بود كه اين هماهنگي بايد در دو مرحله انجام بشود: يك هماهنگي در مرحله بازسازي فلسفه اي است كه مي خواهد مبناي منطقها قرار گيرد. اين هماهنگي بايد با تكيه بر قدر متيقنهاي وحي باشد و قدر متيقنهاي وحي هم به عنوان نظام پيشفرضهاي وحي مد نظر است نه اينكه پيش فرضهاي وحي از هم بريده و جدا در نظر گرفته شود. در اين مرحله تلاش بر اين بوده كه قدر متيقنها و مسلمات ديني به عنوان مبناي اين فلسفه قرار گيرد؛ در واقع قدر متيقنهاي شرع به جاي حدود اوليه قرار گرفته اند كه از اين حدود اوليه، حد فلسفي بدست آمده است.

يك مرحله هم مرحله تطبيق تفصيلي است. اين مرحله پس از اين است كه ما منطق دين حد اكثري خود را بسازيم آنگاه بر پايه منطق فهم حد اكثري، اين فلسفه را به معارف دين عرضه كنيم كه طبيعي است در صورت ناهماهنگي حتماً بايد اصلاح بشود يعني نمي توان بر مبناي فلسفه اي كه با دين هماهنگ نيست، عمل را به سمت دين هدايت كنيم.