متن زیر جلسه چهارم از سری دوم سلسله جلسات آموزش کلیات اعتقادات و معارف اسلامی در مرکز تربیت مدرس حوزه علمیه است که به تاریخ 10 آبان ماه سال 88 برگزار شده است. جناب آیت الله میرباقری؛ رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم در این جلسه در ادامه بحث حقیقت اخلاق حسنه اشاره کردند که باطن همه صفات حمیده تولّی به ولایت معصومین علیهم السلام است و باطن صفات رذیله نیز نزدیکی به اولیای طاغوت است. یکی از بهترین راه ها برای رسيدن به مقام تولّي و تبرّي توجه به بلای اوليای خدا و سلوک با بلای حضرات معصومین است. در این میان با توجه به اینکه اعظم مصائب نبی اکرم مصیبت عاشوراست، سیر در وادی عاشورا و مبتلا شدن به این بلا بهترین راه متصف شدن به صفات حمیده و طهارت از صفات رذیله و سلوک الی الله شمرده می شود. قدم نخست در این سلوک، توجه به حقیقت وجودی صاحب بلا و مقام ایشان و نیز توجه به عظمت مصیبت است؛ این توجه موجب می شود که سالک بتواند ظلمت و نور را در وسعت تاريخي آن ها بشناسد و به بصیرت برسد. برای رسیدن به بصیرت باید جبهه تاریخی حق و همه ابعاد و ظواهر آن و همچنین جبهه ضلال را با تمام جلوه هایش شناخت. آنچه پرده از حقیقت کل دستگاه ضلال برمی دارد و باطن این ضلال و اغوا و تزیین را آشکار می کند، بلای اولیای خداست. در این صورت انسان به تبری از دستگاه باطل و سپس موضع گیری و لعن و صف بندی نسبت به آن می رسد تا جایی که هیچ خیری در آن نمی بیند؛ این صف بندی و پس از آن سلم و حرب همگی از آثار این سلوک هستند؛ این سلوک فقط یک سلوک باطنی نیست؛ بلکه سلوکی اجتماعی است که بر محور آن، جامعه پردازی می شود و جامعه حق بر مدار سلم نسبت به ولی خدا شکل می گیرد. این صف بندی در طول تاریخ ادامه دارد و در هر فرازی از لعن مطرح در زیارت، منزلت جدیدی از صف و لعن و برائت در وجود انسان شکل می گیرد. معیت با امام علیه السلام  به تدریج انسان را به مقام محمود و خون خواهی و تفدیه می رساند. اگر کسی در این مقام قرار گیرد می تواند آنچه را خدای متعال به صابرین می دهد، از او طلب کند و سپس در همه شئون از جمله در حیات و ممات متحول شود.