اصولاً ربوبيّت حضرت حق، هماهنگ كننده كل خلقت است. خداوند متعال به فرعون اجازه نمي دهد همه جا در مقابل اتمام حجّت پيامبران بايستد. چون بالاخره در يك جا فاعليت فرعون، تبعي است. لذا حجّت، براي او نيز تمام مي شود. گرچه او كماكان فاعليّت دارد و مي تواند نسبت به كلام حق، موضعگيري كند. باز من از نظريه معرفت شناسي خود رفع يد نمي كنم. آن جايي كه موساي كليم با معجزه مي آيد، حجت تمام مي شود و فاعليّتي محقق مي گردد. در اينجا نيز حضور دو اراده مطرح است. ولي هر دو اراده يك محور هماهنگ سازي دارند كه هماهنگ سازي كل را سامان مي دهد. آن اراده، هماهنگي نسبي را ايجاد مي كند.