حاجي ابراهيم: اين جانب برخي از اشكالاتي را كه جناب آقاي معلمي بيان فرمودند، مورد بررسي بيشتر قرار مي دهم:

اولاً وقتي راجع به لوازم نظريه صحبت مي كنيم بايد بدانيم كه يك نظريه، از لوازمش استقلال دارد. ممكن است باني و مدعي يك نظريه، ادعا كند كه من بعضي حرف ها را قبول ندارم، اما پذيرش آن نظريه، خود آن لوازم را بدنبال خواهد داشت. مثلاً كسي كه سلسله اعداد طبيعي را كشف مي كند فرد يا زوج بودن اعداد، ديگر قابل ميل او نيست. او بخواهد يا نخواهد «چهار»، عدد زوج و «پنج» عدد فرد است. لذا اينكه آقاي ميرباقري فرمودند ما قائل به نسبيّت جهان شمول نيستيم، اين را دليل مورد نظر ايشان بايد نشان بدهد. قطعاً هيچ كس نمي خواهد قائل به نسبيّت جهان شمول باشد.