بنابراين در مسلك اصالت وجود شما براي تطابق نمي توانيد به ماهيّت تكيه كنيد. وجود هم يا بسيط محض است كه وحدت شخصيّه دارد يا تشكيك در مظاهر دارد كه به آن قائل نيستيد. اگر قائل به تشكيك شويد (حال چه تشكيك در مظاهر و چه تشكيك در خود وجود) در هر حال مراتب تشكيك نمي توانند كاشف از همديگر باشند. اگر قائل به تباين هم باشيد آنگاه مي توان گفت متباينات نمي توانند كاشف از همديگر باشند. وجود من كه كاشف از وجود شما نيست. وجودي هم كه در ذهن من است، كاشف از وجود خارجي نيست.