پس در سلوك بايد به درك خير محض بودن نبي اكرم صلی الله علیه و آله و عصمت مطلقه ایشان و از طرفی هم به شرّ محض بودن دشمنان حضرت معتقد بود و به كلي از دستگاه باطل دامن کشید و نسبت به دستگاه اولیای الهی اقرار و خضوع و تسليم و تحمل داشت؛ يكي از راه هاي عمده رسیدن به این هدف درك بلا است. شيطان وانمود می کند که ـ العياذ بالله ـ حضرت امير علیه السلام هم [ نقص دارند] ! این چیزی است که دست شيطان را باز مي كند؛ مي گويد: بالاخره خشونت از خشونت به وجود مي آيد؛ اگر پیامبر صلی الله علیه و آله باعث جنگ بدر شد، حاصل این جنگ هم عاشوراست! اين همان سخن و تفكر يزيد است که می گفت: «ليت اشياخي بالبدر شهدوا» ولی چرا پيامبر صلی الله علیه و آله را متهم مي كند و يزيد را تبرئه؟! ابلیس خير محض را به شرّ متهم مي كند تا بتواند شرّ محض را تبرئه كند؛ چنین کسی هرگز نمي تواند سالك الي الله باشد و هر قدر هم تلاش كند، با صورت در آتش جهنم است؛ بنابراین در موضوع هدايت و ضلال، و در خير و شر نباید میان اصول و فروع خلط شود.

سوال: در احاديث رجعت آمده است كه امام حسين عليه السلام به دنیا بر مي گردند و خودشان انتقام می گيرند؛ ولي اين نمي تواند از تبرّي و تولّي ما كم كند؛ يعني ما نمي توانيم به آن درجه از درك واقعي برسيم؛ ما فقط تا پیش از رجعت حضرت [امکان اقدام] داريم. وقتي ايشان برگردند، انتقام به دست خودشان است.

جواب: خیر! آیا در رجعت شما كنار حضرت نيستيد؟ آیا ما در روز غلبه و پيروزي کنار ایشان نیستیم؟! آیا شما فقط در بهشت ـ كه اوليا را در آن متنعم می کنند ـ با خدا هستيد، يا در جهنم هم كه دشمنان را عذاب مي كنند، با خدا همراهيد؟ آيا جهنم خدا خوب نيست و فقط بهشتش خوب است؟ آیا در جایی كه دست انتقام الهی بيرون مي آيد، با دست انتقام الهي همراه هستيد؟ حضرت امير علیه السلام هم نعمه الله علي الابرار هستند، هم نقمه الله علي الفجار؛ آیا با آن روي سكه حضرت هم همراهيد يا فقط با اين روي سكه همراهيد؟

سوال: آیا اعتقاد به رجعت، از تبري و تولي انسان كم نمي كند؟ رجعت و درگیری با دشمنان اولی از سر انتقام است؟

جواب: خیر؛ آن ها كه مثل ما خون خواهي نمی كنند! خون خواهي آن ها از سر نفس و شهوات نيست و غضب مادي نمي كنند. و این اقدام حضرات براي اقامه كلمه توحيد است؛ می آیند چون استكبار علي الله بايد به دست اوليای خدا زمين بخورد.

سوال: اگر برای انتقام نیست پس چرا امام زمان علیه السلام که مي آيند، مي گويند يا لثارات الحسين علیه السلام؟

جواب: آیا ایشان مثل ما انتقام مي گيرند؟! آیا حضرت با عصبانيت مي زنند و مي كشند؟!! چرا به ما مي گويند هزار سال بنشينيد و براي امام حسين علیه السلام گريه كنيد؟ اگر هزار سال براي امام حسين علیه السلام گريه كرده باشیم آن گاه انگيزه های ما تهذيب مي شود و براي خدا مي كشيم و كشته مي شويم؛ در حالی که در جنگ هاي مادي دنيا مانند جنگ اول و دوم جهانی برای تصاحب دنيا شصت ميليون انسان کشته می شود؛ ولی این جنگ ها چه ارزشي دارد؟

سوال: براي چه كسي گريه كنیم؟ براي كسي كه بر مي گردد و انتقام می گیرد؟

جواب: البته این رجعت هم آن بلا را از بين نمي برد. آن بلا براي هدايت عالم تحمل شده و باقی است و هرگز از بين نمي رود؛ اگر کسی به اندازه عظمتش آن را درك كند، می بیند که اين بلا از بين رفتني نيست؛ البته زمانی که کل بساط باطل در جهنم جمع و محاكمه می شود، ممكن است مقام ديگري مطرح باشد؛ وگرنه تا مقام بهشت و جهنم نرسيده، هنوز اين بلا باقی است. عظمت این بلا اين گونه است: «در بارگاه  قدس كه جاي ملال نيست » « سرهاي قدسيان همه بر زانوی غم است»

اگر انسان نفهمد كه سيدالشهدا علیه السلام براي هدايت ما چه كرده اند و نفهمد كه دستگاه باطل براي اضلال بشر چه كرده و چگونه امام حسين علیه السلام را به دلیل تلاش ایشان برای هدایت بشر، کشته و اگر عداوت شيطان را نبيند، هرگز نمي تواند او را دشمن محض بداند؛ حتی ممکن است بگويد: شايد او (دشمن حضرت) راست مي گويد یا فلان حرف او درست است! مثل اینکه کسی بگويد: تكنولوژي غرب كه خوب است! مثل کسانی که می گفتند: ما نماز را به معاویه اقتدا نمی کنیم ولی عسل او كه بد نيست؛ عسل معاویه از زهرمار هم بدتر است؛ نه تنها نمازش به درد نمي خورد، بلکه عسلش هم به درد نمي خورد؛ همه چیز او زقوم است؛ طعامش هم زقوم است؛ «

لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلاَّ مِنْ ضَريعٍ



» «

لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْني‏ مِنْ جُوعٍ



»(غاشیه/6-7)؛ اين طعام جهنمی، باطن همان طعامی است كه در دنيا مي خوردند ولی در جهنم مجازاتشان مي كنند. در دنيا هم طعامشان از ولايت باطل بوده و در جهنم هم همین است؛ کسانی كه در دنیا اهل ولايت بودند، در آخرت هم از شجره طوبي مي خورند که همه اش طيب است. لذا راه سلوك ما از تبري تام و تولي تام عبور مي كند و اين تبري و تولي متوقف بر درك خير و شر محض است.