پس از روشن شدن مباحث گذشته، حال جای این سؤال است که چگونه می توان وجه را به خداوند متعال تسلیم کرد و راه آن چیست؟ چگونه می توان به ساحت آن دین الهی ای که فرمود: «

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْاسْلَامُ



» رسید؟ چرا که این دین الهی در انبیاء نازل می شود [نه بر خود مردم به صورت مستقیم]. راهکار رسیدن به دین الهی و تسلیم وجه امت انبیاء این است که امت ها، خود را تسلیم انبیاء الهی گردانند و این همان است که فرمود: «

فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ



» بایستی امت انبیاء، در مشاجرات و اختلافاتی که پیش می آید، پیامبر را حَکَم قرار دهند و خود را به گونه ای تسلیم او نمایند که حتی در دل خود نیز نسبت به حکم ایشان، احساس دلتنگی هم نداشته باشند.

این تسلیم بودن، هنگامی واقع می شود که انسان به نقطه ای از معرفت و عمل می رسد که پیامبر را وجه الهی قرار دهد و به چیز دیگری توجه نمی کند. اگر شخصی متوجه غیر شد، نمی تواند به خداوند متعال تسلیم وجه نماید و بالاخره در موردی، با دین خدا درگیری و تقابل پیدا می کند. انبیاء عظام تسلیم وجه کردند و ما نیز باید به آنان تسلیم وجه کامل داشته و توجه محض به وجه پیدا کنیم که در این صورت، دین و اسلام در ما محقق می گردد و پایدار نیز می ماند.

اگر کسی در برابر پیامبر تسلیم وجه نمود، پیامبر و دین ترازوی وجودش می گردد. این که خداوند متعال می فرماید: «

لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ



»(حدید/25) یعنی خداوند ترازویی به این انبیاء می دهند که این باید ترازو انسان باشد. اگر این ترازو، ترازوی امت شود تمام امور با با ترازوی انبیاء و میزان الهی وزن می شود. بنابراین، تسلیم وجه موجب می گردد که آن میزان و کتابی که با انبیاء آمده میزان ما گردد. به تعبیر دیگر، با این تسلیم وجه، خود انبیاء میزان انسان می گردد. بنابراین اگر آن دین و میزان و موازینی که پیامبر آورده -که قوانین الهی همان موازین هستند- در وجود ما جای گرفت در این هنگام است که مسلم می گردیم و با آن خود را تراز می نماییم و در یک کلام، حکم آن معیار ما می گردد.

در مقابل این تسلیم وجه، عدم تسلیم است که اگر تسلیم نگشتیم، موازین، اسلام و آن تسلیم وجهی که این پیامبر برای ما آورده است، در ما جاری نمی شود. پس لازم است وجه خود را تسلیم پیامبر نماییم چرا که ما قادر نیستیم به صورت مستقیم نسبت به خداوند متعال تسلیم وجه داشته باشیم و تسلیم شدن در برابر خداوند متعال، با واسطه تسلیم شدن در برابر پیامبر اوست لذا باید شعاع تسلیم وجه نبی اکرم در ما بیاید. همانطور که چون او عبد است و لذا در روایات نقل شده است «بِنَا عُبِدَ اللَّهُ»(6) یعنی این عبودیت شما، با عبودیت اولیاء الهی است، پس در بحث تسلیم وجه نیز پیامبر است که تسلیم وجه می کند. یعنی اگر ما بخواهیم تسلیم وجه کنیم باید از او تبعیت و به او تسلیم وجه داشته باشیم که نتیجه­اش قرار گرفتن میزان پیامبر در وجود ما و سنجیدن تمام امور با آن می گردد.