براساس فلسفه تاريخ اسلامي، حركت عالم رو به سوي كمال است. اگر ما  پذیرفتيم كه حكمت و ربوبيت حضرت حق بر حركت تاريخ حاكم است بايد بپذيريم كه حركت كل تاريخ بايد به سوي تكامل باشد تا با حكمت خدای متعال سازگار بيفتد و لذا نمي توان برآيند حركت كل عالم، حركت نزولي دانست. اين کمال به معنای گسترش عبوديت و توسعه پرستش در تاريخ است.

نظريه فلسفه تاريخ اسلامي همان گونه كه به خالقيت و ربوبيت حضرت حق، متكي است به نظريه معاد هم متكي است؛ يعني حركت كلي عالم را به سمت قرب به سوي خداي متعال تفسير مي كند و معتقد است بازگشت نهایی همه انسان ها به سوي خداوند متعال اتفاق مي افتد هرچند اين بازگشت همراه با حوادث متعددي در كل عالم خلقت خواهد بود.

بنابراین، سير كلي تاريخ رو به كمال بوده و ازآن جا كه كمال، چيزي جز قرب به سوي خداوند متعال و گسترش عبوديت نيست، حركت كلي عالم در پايان خود، به توسعه پرستش خداوند متعال و كمال عبوديت و بندگي ختم مي شود.