برنامه ريزي و اقدام در موضوع عفاف و نسبت آن با پوشش و آرايش، از ضرورت هاي بسيار جدي در دنياي اسلام به ويژه در بُعد درگيري با تمدن غرب است. حجاب بانوان علاوه بر اينکه از ارکان ضروري اسلام بوده و هيچ يک از فرق اسلامي در آن ترديد و اختلاف ندارند، يکي از شاخص هاي اجتماعي پيشرفت فرهنگ و تمدن اسلام نيز مي باشد؛ به عبارت ديگر حجاب خانم ها يكي از مهم ترين شاخص ها در اسلامي شدن يک جامعه است. يكي از موضوعاتي كه توسط بسياري از مسلمانان و انقلابيون دنياي اسلام دربارۀ ايران مورد رصد قرار مي گيرد و به وسيله آن وضعيت مذهبي جامعه ايران سنجيده مي شود، وضعيت پوشش افراد و به ويژه بانوان است. به همين دليل يكي از موضوعاتي كه غرب در جنگ نرم فرهنگي درباره آن برنامه ريزي جدي مي کند، موضوع پوشش، آرايش و عفاف است. كم تر موضوعي در تمدن غرب ـ که در همة مواضع فرهنگي با اسلام درگير است ـ وجود دارد كه به اندازه موضوع پوشش و عفاف روي آن سرمايه گذاري شده باشد؛ چرا كه از آشکارترين نشانه هايي که مي تواند نفوذ فرهنگ اسلام و يا نفوذ فرهنگ غرب را در جوامع نشان دهد، آرايش و پوشش ظاهري مردم است. الگوي پوشش و آرايش يک نمونه و شاخص مناسب براي اندازه گيري مذهبي است؛ غرب از طريق جنگ نرم، ارزش هاي بنيادين جامعه و به تبع ساختارهاي سياسي و فرهنگي آن را تغيير مي دهد؛ از اين رو يکي از موضوعاتي که غرب روي آن سرمايه گذاري مي کند، مسئله روابط اقشار، عفاف، پوشش و آرايش است.