نمی شود این طرح را به ما بگویی، ما باید همراهی کنیم. در این طرح ابتلائات سنگینی پیش می آید و آنهایی که مؤمن هستند باقی می مانند و آنهایی که مؤمن نیستند صفشان را جدا می کنند. فرمود امتحانات سختی پیش می آید. واقعا اگر یک نگاهی به پشت سر بیاندازید می بینید که الحمدلله ما ظرفیت ایمان تاریخی پشت سرمان است و متوجه نیستیم که به چه کوهی تکیه کردیم. چه امتحانات سختی از مومنین گرفته شده که ما اینجا پای منبر امام حسین نشستیم و در روضه امام حسین شرکت می کنیم. خیال می کنیم راحت است اما اینطوری نیست. چطور امام زمان ما را از دست شیطان عبور داده و آنهایی که همراهش بودند را آورده و اکنون در مجلس امام حسین نشانده است.

این یک چیز ساده ای نیست، این هزار و دویست سالی که شیعه با انتظار پشت سر گذاشته و هر دوره ای که می آمده می گفتند خودش است مثل دوره مغول، دوره صفویه و… ، ببینید امام زمان ما را چطور برده و همه اینها کار امام زمان است که ما را عبور داده است. آنهایی که مؤمن بودند را عبور داده و دائما هم ایمانشان خالص تر شده است.

این حرف هایی که این روزها می زنند شوخی است، این حرف ها را بگذارید کنار که آقا دین داری کم شده است. این ها شوخی های روزگار است. حضرت دارند جبهه شان را ناب تر و خالص تر و پخته تر می کنند و برای ظهور آماده می کنند. کدام دوره بوده که به اندازه امروز آدم آماده به شهادت پای رکاب حضرت باشد؟ اصلا جنگ و شهادت و درگیری نبوده است. حضرت دارند جبهه خودشان را خالص می کنند. در این خلوصی هم که در جبهه شان پیش می آید ریزش ها هم مستمر واقع می شود و باید هم اتفاق بیافتد.

در یک روایتی امام صادق علیه السلام فرمودند که علت این ابتلائات و طول غیبت هم یک نکته اش این است که خدای متعال به حضرت نوح یک وعده ای داده بود. وعده داده بود که دیگر از دل امت خودت نفاق در نمی آید. لذا آنهایی که می خواستند منافق بشوند از قبل تصفیه کرد. انقدر طول داد که یک عده ای کنار حضرت ماندند و به حضرت گفتند ما به تو ایمان داریم و اصلا اگر پیروزی هم نباشد ما تو را قبول داریم. اگر خدای متعال صد بار دیگر بگوید این خرماها را بکار ما می دانیم که تو رسول خدا هستی و این مأموریت الهی است و ما در کنار تو ایستادیم. نه در تو و نه در وحی شک نمی کنیم. امام زمان یاوران اینطوری می خواهد. اینها در طول 1200 سال غیبت ساخته می شوند. گمان نکنیم که همه آمادگی و تهیئ دارند.

در یک روایت می فرماید آنهایی که در عصر غیبت هستند با شما فرق می کنند. فرمود آن امتحاناتی که از آنها می گیرند را اگر از شما بگیرند از عهده اش بر نمی آیید. واقعا 1200 سال است که ما در غیبت هستیم. در عین این که طرح حضرت حاضر است و شیعه دارد در طرح امام زمان راه می رود. چه کسی امتش را جز امام زمان هدایت می کند؟ ما خیال می کنیم فقها هدایت می کنند ولی این کار آنها نیست. درست است که این ها سلسله ای هستند که حلقه اتصال اند و حضرت فرمود در عصر غیبت دنبال اینها حرکت کنید ولی اینها که نمی توانند امت بسازند. اینها مجری طرح هستند و کسی که دارد پشت صحنه طرح را جلو می برد 1200 سال است که خود حضرت هستند.

حضرت نوح 950 سال بوده که طولانی ترین دوران نبوت را داشته و ائمه ما از دوران کوتاه مثلا ده پانزده ساله داشتند و زیادش سی تا چهل سال بوده ولی حضرت الان 1200 سال است که دارند امامت می کنند. چقدر طول می کشد را ما نمیدانیم. چه می دانید ان شاء الله فردا واقع می شود، ما که خیلی امیدوار هستیم «إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعيداً » «

وَ نَراهُ قَريباً



»(معارج/۶-۷) واقعا حضرت یک کار بزرگی می کنند و طرح همه انبیاء را می خواهند به ثمر برسانند. 124 هزار پیامبر آمدند و خدا به همه آنها فرموده بروید که پیروزی با شماست. همه هم به حرف خدا مطمئن بودند و هیچ کدام هم به حرف و وعده خدا شک نکردند. منتها آن انبیاء خیلی بزرگ بودند. خدای متعال یک قسمت های دامنه داری از طرح را به آن ها نشان داده بود و فرمود شما می آیید و بعد از شما انبیاء دیگر می آیند و تازه پیامبر آخرالزمان می آید و بعد هم وصی دوازدهم او می آید.

در داستان حضرت عیسی در سوره مبارکه صف خدای متعال می فرماید که به امتش می گوید «

يا بَني  إِسْرائيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراة



»(صف/۶) من حضرت موسی را قبول دارم و من ادامه همان سلسله هستم ولی «

مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتي  مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَد



» من هم پایان کار نیستم و من هم می خواهم تحویل دیگری بدهم و همه کاره اوست. این همه وعده 124 هزار پیامبر برای تحقق امری است که خیلی عظیم است. انقدر امر ظهور عظیم است که در بسیاری از روایات و آیات، قیامت تأویل به ظهور می شود؛ می فرماید «

فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُور



»(مدثر/۸) فرمود این ناقور و صور قلب امام زمان است. خدای متعال در این قلب می دمد و حضرت قیام می کند و می فهمند که باید بلند شوند و عالم را تغییر بدهند.

این حادثه عظیمی که می خواهد پیش بیاید یک مقدماتی دارد و مراحلی باید طی بشود که یکی تمحیص است و باید مؤمنین قدم به قدم خالص تر. لذا هر دوره ای که می گذرد آدم اینطوری می فهمد و مؤمنین خالص تر و آماده تری دعوت می شوند، خلوص در ایمان پیدا می شود. نمی خواهم نسبت به تک تک بگویم که تک تک این دوران نسبت به دوران قبل بهتر هستند ولی ظاهرا مسیر خلوص ایمان است و مسیر درک بهتر از امامت است. مسیر فهم بهتر از امامت است. نمی گویم حقیر از سید بن طاووس بهتر می فهمم این که نیست، هر عاقلی این را می فهمد ولی از روایات استفاده می شود که این مسیر تمحیص و مسیر خلوص است و جبهه دارد خالص می شود. ایمان ها در مجموع رفعت پیدا می کند و به ظهور نزدیک می شویم.

به امام زمان هم عین همان وعده ای که به حضرت نوح داده شده داده می شود که بعد از فتح دیگر نباید از درون جبهه حضرت نفاق برخیزد «

وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى  لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَني  لا يُشْرِكُونَ بي  شَيْئ



»(نور/۵۵) بناست دیگر اخلاق درست بشود و قرار نیست که دیگر از درون جبهه حق شرک بیرون بیاید. در جبهه نبی اکرم این اتفاق افتاد و یک عده ای مشرک شدند ولی در جبهه حضرت این اتفاق نمی افتد. بعد از فتح مکه که خیلی ها فتح مبین را به همین فتح مکه تفسیر کردند، دوباره یک عده ای از امت حضرت مشرک شدند ولی بعد از پیروزی حضرت دیگر از درون جبهه ایشان هیچ نفاقی در نمی آید. لذا همه غربال می شوند و یک عده ای هم در خود دوران ظهور غربال می شوند.

یک تعبیری در روایت است که از آن اینطور استفاده می شود که دوران ظهور جابجایی اتفاق می افتد و یک عده ای از این طرف می روند آن طرف و یک عده از آن طرف به این طرف می آیند و یک عده آنهایی که تا به حال آن طرف بودند وقتی چراغ را می بینند مطمئن می شوند که این خودش است و به این طرف می آیند که به دوره استبدال تعبیر شده است. در عصر غیبت سنت هایی است که یکی طول غیبت و تمحیص و خالص شدن و استبدال است که استبدال راجع به ظهور است و بعد هم تفکیک صف هاست و بعد هم تزایل است.

حتی امام زمان به تدریج یارانش را می سازد و درست می کند و نسل ها را تصفیه می کند و باید تزایل نسل ها بشود «

لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذينَ كَفَرُوا



»(فتح/۲۵) ظاهرش نازل به صلح حدیبیه است که حضرت تأویلش را به امام زمان فرمودند که وقتی آن مومنینی که در اصلاب هستند جدا بشوند امام زمان می آیند. اگر یک مؤمنی در صلب ها باشد امام زمان از او نمی گذرند و آن یکی از علت های تأخیر ظهور است که باید یاران حضرت بیایند. خیلی از یاران حضرت که با حضرت قرار بستند هنوز در نسل ها هستند و هنوز نیامدند. یک اتفاقاتی باید بیافتد.

مسیر پیروزی حضرت یک مسیر عجیبی است و این مسیر همراه با رأفت و رحمت است. حتی اگر یک مؤمنی در اصلاب باشد حضرت این را بیرون می کشند و لذا دوران تزایل و تمحیص و خالص شدن و دوران جدا شدن است. خلوص جبهه مومنین باید دائما افزوده بشود، مثل طلایی که انقدر در کوره ادامه می دهند تا طلا خالص خالص می شود. حضرت هم مؤمنین خالص درست می کنند. یکی هم تراکم است که در روایت آمده و باید خوبی ها و بدی ها متراکم بشوند و این طرح امامت امام است. امام اینطور عالم را جلو می برند. این امام غایبی که می بینید از هر حاضری حاضرتر است ولی ما دستمان به حضرت نمی رسد ولی حضرت دستش به ما می رسد و به ما هم گفتند «رابِطُوا»(آل عمران/200) سعی کنید مرتبط باشید.