بشارت فتح و قواعد و لوازم نزول نصرت و پیروزی جبهه حق

متن زیر سخنرانی آیت الله سیدمحمدمهدی میرباقری در تجمع شبانه مردم شهر مقدس قم در تاریخ ۳۱ تیر۱۴۰۵ است.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین. اَللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاً وقائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طَویلاً.

بشارت فتح قاید شهید

عرایضم را با این جملاتی که از حضرت آقاست و بشارت بزرگی به مردم عزیز ایران دادند، شروع می‌کنم. چند جمله‌ای هم پیرامون همین مطلب تقدیم می‌کنم. این بیانی است که برای چند سال قبل است؛ می‌فرمایند: «امید و نگاه بنده به آینده‌ این کشور خیلی روشن است. بنده می‌دانم که خدای متعال اراده فرموده است که این ملت را به متعالی‌ترین درجات برساند و بدانید که ان‌شاءالله ملت ایران به برکت اسلام، به برکت نظام اسلامی، بدون تردید به عالی‌ترین درجات یک ملت در حد و اندازه‌ ملت ایران»، یعنی یک ملت بزرگ، «بدون تردید به عالی‌ترین درجات یک ملت در حد و اندازه‌ ملت ایران خواهد رسید». قسمت مهم این بیانات اینجاست که می‌گویند من می‌دانم که خدای متعال این ملت را به متعالی‌ترین درجات می‌رساند «و بدانید که توطئه‌ دشمن، خرابکاری دشمن، حمله‌ دشمن، ضربه‌ دشمن هیچ اثری نخواهد داشت و به معنای واقعیِ کلمه دشمن هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.»

پشت‌سر این بیان ایشان هم یک عقلانیت هست و گمانم این است بیش از عقلانیت، یک شهود عرفانی و معنوی هم پشتوانه‌ این کلام است. می‌فرمایند من قطعی می‌دانم که اراده خدای متعال این است که این ملت را پیروز کند. بنابراین شکی نیست این مسیر، مسیر پیروزی است و آن‌وقت بیان‌شان این است که حتی اگر دشمن توطئه بکند، توطئه‌ دشمن، خرابکاری دشمن، حمله‌ دشمن، ضربه‌ دشمن اثری ندارد. این وعده‌ای که ایشان به مردم عزیز دادند، به نظر من از سر یک خودآگاهی عقلانی و عرفانی است.

پس این مسیر، مسیر فتح است و تا اینجا ما چهل و هفت سال ایستادیم و همه‌ جنگ‌های پیچیده‌ دشمن را با موفقیت پشت‌سر گذاشتیم. آخرین مرحله‌ درگیری دشمن با ما، درگیری مستقیم نظامی پرچمدار کفر است، یعنی آمریکا و ناتو و یهود و حامیان‌شان. این آخرین مرحله‌ درگیری ماست، این هم ان‌شاءالله با این بیان ایشان با پیروزی قطعی به نتیجه خواهد رسید. طرح دشمن، توطئه‌ دشمن، جنگ دشمن، در این پیروزی اثری نخواهد داشت و به معنی واقعی کلمه دشمن هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. خدا اراده کرده و در مقابل اراده‌ خدا تحرکات دشمن بی‌اثر است.

بنابراین این تحرکاتی که دشمن می‌کند، به نتیجه ان‌شاءالله نخواهد رسید. به تعبیر قرآن این‌ها یک بار تجربه کردند ـ بارهای مکرری تجربه کردند ـ و دیدند خدای متعال این جبهه را پیروز کرده، حالا باز هم اگر می‌خواهند امتحان بکنند، مانعی ندارد. این تعبیر قرآن را در سوره مبارکه انفال ملاحظه کردید، خدا امتحان در سوره مبارکه انفال بعد از داستان جنگ بدر و پیروز کردن مسلمانان، با این‌که از نظر موازنه [قدرت] در [سطح پایین‌تری] بودند، جمعیت تقریباً یک‌سوم و کمتر از یک‌سوم به اضافه امکانات فراوان دشمن و محدودیت امکانات این جبهه، [با همه این احوال] خدای متعال این جبهه را پیروز کرد. مراحل پیروزی هم در سوره توضیح می‌دهد، بعد از این‌که این پیروزی را توضیح می‌دهد، می‌فرماید: «إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ»،[۱] خطاب به دشمن است. اگر می‌خواستید پیروزی را ببینید که خدا چگونه جبهه حق را پیروز می‌کند، خب دیدید. بعد از این: «وَ إِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ»، اگر دست بردارید به نفع شماست، ولی «وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ»، اگر شما برگشتید، ما هم برمی‌گردیم‌. خیال نکنید شما برمی‌گردید، امکاناتتان را فراوان مهیا می‌کنید، از نو با یک تهیء جدید می‌آیید، موازنه تغییر خواهد کرد، این‌گونه نیست. شما بیایید ما هم می‌آییم. یعنی در این صف‌آرایی ما هم هستیم.

بعد خدای متعال صریحاً می‌فرماید: «وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنين‏». این جمعیت به هم پیوسته هماهنگ شما هرگز شما را بی‌نیاز نخواهد کرد، ولو فراوان باشید. هم «فئه» باشید، فئه یعنی گروه به هم پیوسته، هماهنگ و آماده کار رزمی یا نظامی «وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنين». ما در این درگیری، نه بی‌تفاوتیم، نه طرف شما هستیم. درست است خدای متعال جبهه دشمن را هم امداد می‌کند، اگر خدای متعال امداد نکند که آن‌ها قدم از قدم نمی‌توانند بردارند، ولی در این درگیری خدای متعال با جبهه مؤمنین است،

بعثت مردم و پیروزی قطعی

بنابراین تردیدی نیست که پیروزی قطعی است. در سوره احزاب، خدای متعال آغاز جنگ احزاب را با این آیه بیان می‌کند، می‌فرماید: «اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ»،[۲] به یاد بیاورید ما نعمت‌های فراوانی را از آسمان برشما فرود آوردیم، «اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ»، لشکریانی به سوی شما آمدند، یک لشکر هم نبود، «جُنُودٌ»؛ ما هم «فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها». از همان آغاز که دشمن صف‌آرایی کرد، ما هم صف‌آرایی کردیم، ما از شما غافل نبودیم، تا پایان احزاب که خدای متعال آن‌ها را منهزم کرد.

بنابراین تردید نکنید در این درگیری که اکنون قریب به نیم قرن است ادامه دارد، دشمن با تمام قوا آمده و همه مراحل قبل را امتحان کرده‌اند، این هم آخرین مرحله‌اش است. بنابراین پیروزی در این مرحله قطعی است و ان‌شاءالله ما به سمت قله‌ها پیش خواهیم رفت و ان‌شاءالله خدا توفیق می‌دهد، انتقام خون قائد شهیدمان و این شهدای عزیز را می‌گیریم و قصاص می‌کنیم، در این شکی نیست. ملاحظه کردید رهبر عزیز و بزرگوارمان فرمودند آزادگان جهان این مأموریت را به دوش خواهند گرفت، هر کدام یک بخشی از این کار را انجام خواهند داد. ان‌شاءالله یک نهضت جهانی، یک بعثت جهانی در راه است، هم قصاص اتفاق خواهد افتاد و هم انتقام. انتقام هم یک کار بزرگی است؛ ما باید پرچم آمریکا، پرچم نظام سرمایه‌داری جهانی، پرچم لیبرال دموکراسی را بیندازیم و این‌که قائد شهیدمان فرمودند خدای متعال این ملت را مبعوث می‌کند که الهام از آیه قرآن است؛ «بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولي‏ بَأْسٍ»،[۳] اتفاقاً خطاب به یهود است.

این بعثتی که اتفاق افتاده، یک جنبش و خیزش معنوی است که شما هنوز آثار و برکاتش را می‌بینید، تازه در آغاز راه است. این یک بعثتی است که به این حد خلاصه نمی‌شود که ما در خیابان بایستیم، بله تا پایان این فتنه و جنگ، خیابان‌ها باید پر باشد و میدان را حفظ کنیم که دشمن استفاده نکند، کودتاچی‌ها دوباره از طریق خیابان کودتا نکنند. باید ما در خیابان بمانیم تا پایان این جنگ، هر وقت دشمن عقب‌نشینی کرد، ممکن است شکل مبارزه ما هم تغییر کند. فعلاً این میدان‌ها و خیابان‌ها تا دشمن هست و جنگ هست، تا احتمال کودتای مجدد هست، این خیابان‌ها باید پر باشد از مردم باشد، البته با یک آداب و قواعدی که دارند فکرش را می‌کنند و خود شما عزیزان و نخبگان و عموم مردم هم باید خلاقیت و نوآوری داشته باشیم که این خیابان‌ها را چگونه می‌توان تقویت کرد، حفظ کرد، آسیب‌هایش را کم کرد.

بنابراین این خیابان هست، ولی انتقام یک چیز بزرگ‌تری است، یک مأموریت بزرگ‌تری است. این بعثت ان‌شاءالله می‌رود تا انداختن پرچم لیبرال دموکراسی و نظام سرمایه‌داری جهانی، کما این‌که بعثتی که در سال پنجاه و هفت اتفاق افتاد، نظام سلطنتی را زمین انداخت، ادامه پیدا کرد، بعد هم پرچم کمونیست‌ها را در عالم زمین انداخت، مرحله‌ بعد هم این است، پرچم شیطان بزرگ، آمریکا، لیبرال دموکراسی و سرمایه‌داری جهانی هم ان‌شاءالله با همین بعثت به زمین خواهد افتاد و این چیز عجیبی هم نیست، «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ»؛[۴] خدای متعال وقتی اذنش را صادر کند، جمعیت‌های اندک بر جمعیت‌های فراوان غالب می‌شوند؛ احتیاج به هیچ عِده و عُده‌ای هم نیست.

در پایان جنگ احزاب خدای متعال می‌فرماید خدای متعال دشمنان را «بِغَيْظِهِمْ»[۵] رد کرد؛ با همه‌ خشمی که داشتند، بدون این‌که خشمشان فرو بنشیند، پیروزی به دست بیاورند، خدای متعال برگشتشان داد و «لَمْ يَنالُوا خَيْراً وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ الْقِتالَ»، به چیزی دست پیدا نکردند، خدای متعال کفایت کرد.

الآن هم داستان واقعاً همین است. این بعثتی که با شهادت قائد شهید ما و این شهدای عزیز اتفاق افتاده، مرحله‌ جدیدی از این بعثت است و ان‌شاءالله تا مرحله‌ ظهور [ادامه پیدا خواهد کرد]. خدا رحمت کند امام راحل ما را، می‌فرمودند این انقلاب مقدمه‌ ظهور انقلاب جهانی اسلام به پرچم‌داری حضرت بقیةالله (ع) است. در این مرحله با خون قائد شهید ما یک بعثت و برانگیختگی معنوی جدیدی اتفاق افتاده، این را کوچک نگیریم. این حرکت ان‌شاءالله ادامه پیدا می‌کند، پیروزی‌ها در راه است. دشمنان هم با تجهیز مجدد می‌آیند؛ این‌ها نمی‌فهمند، دست قدرت خدا را نمی‌بینند.

این ترامپ وقتی در جنگ دوازده‌روزه به مراکز هسته‌ای ما حمله کرد، جمله‌ای گفت که خیلی جمله‌ عجیبی بود. گفت ما حمله کردیم، حادثه‌ طبس هم اتفاق نیفتاد. یعنی پیداست هنوز نگران آن حادثه هستند. خب این دفعه که دوباره در جنگ رمضان حمله کردند، حادثه‌ای شبیه طبس اما بزرگ‌تر از آن در نزدیکی اصفهان اتفاق افتاد،. آن‌جا به تعبیر امام راحل ما، شن‌ها لشکر خدا بودند، این‌جا هم گِل لشکر خدا بود؛ این‌ها در گِل گیر کردند، بعد دوستان و عزیزان آمدند، خدا این‌ها را زمین‌گیر کرد.

«إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ»، [این فتح را] دیدید، ولی این‌ها نمی‌فهمند، معمولاً مستکبرین عالم نمی‌فهمند! این‌قدر از آیات اعراض می‌کنند تا خدا آخرین ضربه را می‌زند. این‌ها یک بار تجربه کردند، دو بار تجربه کردند، چهل‌وپنج سال است دارند تجربه می‌کنند؛ باز هم بیایند، میدان همین است، «إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِیَ عَنْکُمْ فِئَتُکُمْ شَیْئًا وَ لَوْ کَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ»، ما با صف مؤمنین هستیم. بنابراین پیروزی قطعی است و جای شکی نیست. دشمن هم ممکن است برود، دوباره خودش را تجهیز کند، برگردد. ولی اگر برگردد داستان همان داستان است. لشکر و جنود خدا هستند، «فَأَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ رِیحاً»، خدای متعال قوای مُلکی و ملکوتی را فرستاده؛ هم طوفان، هم ملائکه و سکینه و آرامش قلبی که بر مؤمنین نازل کرده، رعبی که به دشمن مسلط کرده است. این لشکریان ملک و ملکوت الهی الآن هم هستند. بنابراین در این شکی نیست. منتها چند نکته را من کوتاه عرض می‌کنم.

ـ تقلیل ندادن بعثت مردم

یکی این است که ما نباید نگاهمان به این مرحله از بعثت و حرکتی که اتفاق افتاده، نگاه تقلیل‌گرایانه باشد. خیال کنیم ما فقط مأموریم در خیابان بیاییم؛ نه، این یک حرکت بزرگ است، باید ساماندهی بشود و ساماندهی‌اش هم باید مردمی‌باشد. خود این نخبگان عزیزی که در خیابان هستند، عموم مردم عزیز، خودشان باید نوآوری کنند، خلاقیت کنند که این حرکت اگر بخواهد آرایش پیدا کند و یک نهاد مردمی پیدا کند و ادامه پیدا کند و تا مرحله‌ پیروزی قطعی ساماندهی بشود، چه لوازمی دارد؟ این کار خود شما عزیزان و مردمی است که در صحنه هستید و مبعوث هستید. ولی نگاه نباید نگاه تقلیل‌گرایانه باشد که ما باید صد روز، یک سال در خیابان بیاییم. این نیست، بحث بزرگ‌تر از این‌هاست. ما باید قصاص کنیم، حتماً باید قصاص کنیم و این قصاص حتماً ان‌شاءالله اتفاق خواهد افتاد و هیچ‌کدام از این‌ها ان‌شاءالله به مرگ در بستر از دنیا نمی‌روند و ان‌شاءالله همه‌شان قصاص خواهند شد. ولی این بعثت خیلی بزرگ‌تر از قصاص است. خون‌خواهی تا بیش از قصاص و تا انتقام ان‌شاءالله ادامه پیدا می‌کند. خودمان را برای آن حرکت بزرگ باید آماده کنیم. این بعثت را ساماندهی کنیم تا آن‌جا برود.

ـ پرهیز از عجله و استعجال

آفت دیگرش، عجله است. دولتِ مستعجل نباید بخواهیم. قصاص امری است که ان‌شاءالله دمِ‌دست است، به‌زودی اتفاق خواهد افتاد، فتوحات در راه است، ولی درگیری ما با دشمن درگیری بزرگی است، نگاهمان به دشمن نباید سهل‌پندارانه باشد. واقعاً بزرگ‌ترین امکانات نظامی تاریخ را دارد و آماده به میدان آمده است. [دشمن در] درگیری‌های قبلی هم به نتیجه نرسیده، جنگ دیپلماتیک‌، جنگ اقتصادی‌، جنگ‌های نظامی خُرد، ایجاد تفرقه در جامعه ما، ایجاد تکثر و به هم زدن وحدت؛ الان در آخرین مرحله آرایش نظامی کرده و این هم بدانید که اگر در مرحله‌های قبل پیروز می‌شد و می‌توانست با جنگ نرم و جنگ شناختی و این‌ها پیروز بشود، هیچ ضرورتی نداشت که لباس دموکراسی غربی را از تن در بیاورد و عریان به میدان جنگ نظامی با ما و جبهه مقاومت وارد بشود. این علامت ضعف دشمن است، علامت قدرت نیست. علامت غلبه ما در استقامت است که دشمن آخرین برگ خودش را [رو می‌کند]. همیشه تهدید می‌کرد، گزینه‌ها روی میزه است. آخرین گزینه‌اش همین بود و ما آخرین گزینه‌اش را هم دیدیم.

اولین نصرت الهی، آرامش و سکینه

الحمدلله خدای متعال ملت ما را به یک نقطه امنی رسانده است. خدای متعال در سوره فتح وقتی از فتح و آثار آن صحبت می‌کند، «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ»،[۶] بلافاصله آیه بعد می‌فرماید: «هُوَ الَّذي أَنْزَلَ السَّكينَةَ في‏ قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ لِيَزْدادُوا إيماناً مَعَ إيمانِهِمْ»؛[۷] مؤمنینی که در صحنه می‌ایستند، اولین نصرتی که خدا می‌کند، نازل کردن آرامش است. آرامش چیست؟ مرتبه بالاتر ایمان. وقتی آرام و مهیا شدند، برای صحنه بعدی آماده می‌شوند. دوباره این منزلت از ایمان برای آن صحنه بعدی کافی نیست؛ آرامش بعدی و ایمان بعدی [نازل می‌شود]. بنابراین خدای متعال به مردم عزیز ایران و جبهه مقاومت آرامش داده است، به‌طوری‌که دشمن دیگر به زبان می‌آورد؛ می‌گوید من نمی‌دانم این‌ها چرا نمی‌ترسند! روشن است که نمی‌ترسند، برای چه باید از تو بترسند؟!

البته یک عده‌ای می‌ترسند. تعبیر قرآن را ملاحظه کردید؛ در پایان احد و حمراءالاسد، در سوره آل‌عمران، می‌فرماید: «ذَٰلِكُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءَهُ»؛[۸] شیطان لشکر خوف می‌فرستد و دوستان شیطان می‌ترسند. ولو به‌ظاهر در جبهه مؤمنین باشند، دچار خوف و رعب می‌شوند. رعب از رفتار آنها پیداست. [اما خدای متعال می‌فرماید:] «فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنين»؛ اگر مؤمنید از من بترسید، حواستان به من باشد، در سنت من حرکت کنید، مقابل دشمن استقامت کنید، من شما را پیروز می‌کنم. مؤمنین دچار لشکر خوف شیطان نمی‌شوند؛ خدای متعال آرامش و اطمینان نازل کرده است؛ ولی طرح دشمن طرح بزرگی است، امکانات زیادی دارد، با امکانات نهایی خودش وارد میدان شده است و با ما جنگ وجودی می‌کند.

عرض کردم که پیروزی قطعی است، [چراکه] سنت الهی است. بیانات رهبر عزیزمان خواندیم که این از یک شهودِ عرفانی ناشی می‌شود، صرفاً یک محاسبات عقلانیِ دقیقی که ایشون داشتن و صحنه رو می‌دیدن، نیست. [ایشان] می‌گویند من می‌دانم خدای متعال اراده کرده است، این ملت را به قله‌ها برساند، [آن هم] پیروزی در تراز این ملت. دشمنی دشمن، توطئه‌های او، مخالفت‌ها و جنگش اثری نخواهد داشت و به معنی واقعی کلمه، دشمن هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، این خیلی بشارت بزرگی است.

ولی ما نباید مأموریت خودمان را کوچک ببینیم، همین‌طور که مأموریت انقلاب اسلامی را یک عده، کوچک می‌دیدند. خیال می‌کردند، مردم در سال پنجاه و هفت در خیابون آمدند و شاه راضی شده، شورای سلطنت درست کند، [همین کافیست]، می‌گفتند دیگر بس است. [بعد که شاه] رفت، [دوباره می‌گفتند] بس است، چرا قدم بعدی را برمی‌دارید؟! چرا لانه جاسوسی را اشغال می‌کنید؟! چرا وارد درگیری با آمریکا می‌شوید؟! الان هم همین‌طور است، بعضی نگاه‌های تقلیل‌گرا [می‌گویند] به خانه‌هایتان بروید، مأموریت انجام شده است! مأموریت [فقط] این نیست، مأموریت انداختن پرچم آمریکاست و [این] مردم مبعوث [برای همین] شدند. این خون پاکی که ریخته شده، مقدمه انداختن پرچم لیبرال‌دموکراسی و سرمایه‌داریِ جهانی است.

بنابراین مأموریت خود را کوچک نبینیم. با دشمن هم با سهل‌پنداری برخورد نکنیم که اگر مثلاً ده روز، بیست روز [دیگر می‌جنگیدیم، او شکست می‌خورد و فرار می‌کرد]. اینطور نیست، این جنگ، جنگ وجودی است، ادامه دارد و ان‌شاءالله پیروزی با ماست‌. قطعاً خدا وعده داده و نصرت می‌کند.

الفت و انسجام مردم لطف الهی

نکته دیگر این‌که مواظب باشیم، آن سرمایه‌ای که خدای متعال به ما داده [به خوبی حفظ کنیم]، به پیامبر گرامی اسلام (ص) می‌فرماید: «هُوَ الَّذِی أَیَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ»؛[۹] خدای متعال تو را با مؤمنین کمک کرده است. می‌فرماید: «أَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ»؛[۱۰] خدای متعال بین این مؤمنین الفت قلب ایجاد کرده است؛ «لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ»؛ تمام امکانات خودتان که هیچ، تمام امکانات مادی عالم را خرج می‌کردید، این امت ساخته نمی‌شد، این امت با پول ساخته نمی‌شود، «وَ لَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ». دوباره تأکید می‌کنم؛ این الفت سرمایه الهی است و ما به آن نیاز داریم. مؤمنین باید با هم الفت داشته باشند. درجات ایمان باید همدیگر رو تحمل کنند. این الفت سرمایه الهی‌ست و فقط ساختِ خداست. با امکانات مادی و به دست ما ساخته نمی‌شود و این نصرت ولی خداست در صحنه‌های سخت.

«أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ»، «أَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ» خدای متعال این سرمایه را به دست ما داده و ما باید قدر آن را بدانیم. خدای متعال با این سرمایه در مقابل توطئه‌ها، جبهه حق را پیروز می‌کند. «وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ»، «وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ». این سرمایه، که در مقابل توطئه‌های دشمن، ما را مقاوم می‌کند، سرمایه‌ای است که خدا به ما داده است. این درجات ایمان باید حفظ بشود، الفت داشته باشند. تمام تلاش دشمن هم این است این الفت را به هم بزند. این داستانی که خدای متعال در سوره مبارکه حجرات مفصل به آن پرداخته است، می‌گوید مقابل خبری که پیامبر (ص) آورده ـ دعوت به توحید است ـ یک فاسقی هم صدا بلند می‌کند و خبر می‌آورد. این خبر می‌خواهد چکار کند؟ می‌خواهد شما را به هم بریزد. صریحاً قرآن می‌فرماید: «إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ»؛[۱۱] اگر فاسق خبر آورد، گوش ندهید، بروید تحقیق کنید، وگرنه بینتان درگیری ایجاد می‌کند، بعداً پشیمان می‌شوید.

در ادامه [آیات] خدای متعال می‌فرماید مواظب باشید دچار بغی نشوید، مواظب باشید لقب روی همدیگر نگذارید، مواظب باشید عیب‌جویی از همدیگر نکنید، مواظب باشید تمسخر نکنید، سوءظن به هم پیدا نکنید، تجسس نکنید، غیبت نکنید، همدیگر را از بین نبرید، گوشت مردار [برادرتان] را نخورید. مواظب باشید، درجات تقوا معیار شرافت است. اگر شیطان، اگر این فاسق توانست بین شما اختلاف ایجاد کند، شما را به عیب‌جویی و همز و لمز و سوءظن و غیبت و بدگویی بکشاند، بعد فاسق‌ها را بر شما حاکم خواهند کرد. ارزش‌های اجتماعی تغییر می‌کند. اتفاقاً [همه این آیات] در همین سوره است.

این سرمایه اجتماعی، دشمن دارد. دشمنش کیست؟ فاسق است. آن فاسق بزرگ، الآن زمان ما این ترامپ. یک خط در میان از خودش روایت فتح می‌کند، از ما روایت شکست می‌کند. جنگ روانی با ما می‌کند، بین خودمان اختلاف ایجاد می‌کند، در حالی که خدا پیروزی بعد از پیروزی برای ما حاصل کرده است. اگر چشممان را باز کنیم، [می‌بینیم که] خدا فتوحات پی‌درپی روزیِ ما کرده است. نصرت الهی این طرف بوده است. بعد هم به نظر من الآن هم سخن همین است: «إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ»، برگردید ما هم هستیم. «وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَ لَوْ كَثُرَتْ وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ». به شرط این‌که ما خودمان حواسمان را جمع کنیم؛ مواظب باشیم: اول مأموریتمان را کوچک ندانیم؛ یک روز و دو روز و ده روز نیست، تا پرچم [لیبرال دموکراسی] هست، باید این بعثت باشد و هست ان‌شاءالله. دوم مواظب باشیم که دشمن را کم نگیریم؛ دشمن آماده جنگ وجودی است، خواهد ایستاد و می‌آید، ولی پیروزی با ماست، ان‌شاءالله.

این سرمایه پرچمدار الهی را، سرمایه‌ای که خدا الآن برای رهبر عزیزمان فراهم کرده است، این الفت قلب را پاسداری کنیم. نگذاریم دشمن با نبأ فاسق و جنگ رسانه‌ای‌ خود، با سیاست‌های خبری‌اش، این الفت را از بین ببرد. ولی شرط آن چیست؟ شرط حفظ الفت، حفظ مرزبندی با دشمن است؛ بعضی خیال می‌کنند، الفت یعنی مرزها را کنار بگذاریم. مسیر حضرت مسیر فتح و پیروزی است، پیروزی هم قطعی است. آخر آن هم پیروزی است؛ «لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ». ولی همراهان پیامبر در این مسیر فتح، «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»[۱۲] هستند. این الفت بدون دشمنی ممکن نیست.

خدا رحمت کند، امام راحل در سیاست‌های سازندگی سال ۱۳۶۷ می‌گویند، عزیزان من خشم خودتان را نسبت به ـ آن‌موقع شوروی هم بود ـ آمریکا و شوروی حفظ کنید تا پرچم اسلام در قلل جهان به اهتزاز درآید. نباید عادی‌سازی بشود، جریان نفاق در دنیای اسلام، می‌خواهد عادی‌سازی کند. حتی آیات جهاد را از کتب درسی‌شان حذف کردند. در ایران هم این کار را می‌خواستند بکنند و می‌خواهند عادی‌سازی کنند. ما اگر می‌خواهیم الفت بین خودمان حفظ بشود، باید این خشم را حفظ کنیم.

دشمن اصلی را بشناسیم و صف‌بندی با او را حفظ کنیم. این دشمن اصلی هم دو چیز است؛ یک، غرب سرمایه‌داری و کفارند، آمریکاست، شیطان بزرگ است؛ [دو] ادامه شیطان بزرگ در دنیای اسلام، که به تعبیر قائد شهیدمان و امام عزیزمان، «اسلام آمریکایی» است. اسلام ناب یعنی اسلامی که ابرقدرت غرب و شرق را به خاکِ مذلت می‌کشاند. این قرائت از اسلام، اسلامی است که غرب و شرق را ـ شرق که رفته ـ الآن پرچمِ مقابلِ ما غربِ سرمایه‌داری است. این قرائت از اسلام پرچمِ غرب را چیزی نمی‌بیند، به حساب نمی‌آورد، می‌داند اسلام بر او غلبه می‌کند. در مقابلِ این [نگاه] یک قرائتِ دیگری در دنیای اسلام هست که اختصاص به ایران هم ندارد. آن قرائتی که غرب را مهم می‌بیند، کدخدا می‌بیند، می‌گوید آن‌ها پیروزند، باید با آن‌ها کنار آمد، اسلامِ ذیلِ تمدنِ غرب را به عنوان یک فرهنگ مطرح می‌کند، به قولِ خودشان «اسلامِ فرهنگی»، در مقابل «اسلامِ سیاسی». مقابلِ ما این دو جریان‌اند. در همه‌ دنیای اسلام هستند، در غرب هست، در ایران هم هست. یک جریانِ قرائتِ آمریکایی از اسلام که با توسعه‌ غربی جمع می‌شود، با سیادتِ غرب و آمریکا جمع می‌شود و یک سرمایه‌داریِ وابسته به نظامِ سرمایه‌داریِ جهانی در دنیای اسلام است که منافعشان وابسته به بقاء غربِ سرمایه‌داری است. لذا تلاش می‌کنند غربِ سرمایه‌داری حفظ بشود. لذا برای آمریکا فرشِ قرمز پهن می‌کنند. اختصاص به کشورِ ما ندارد، در دنیای اسلام هستند.

رقیبِ ما این‌ها هستند: کفار و منافقین، آمریکا و اسلامِ آمریکایی که در ایران هم هست. ما صف‌بندی‌مان را با این‌ها باید دقیق‌تر کنیم، الفتِ بینِ خودمان را هم زیاد کنیم. ما یک نفاق داریم، یک درجاتِ ایمان. درجاتِ ایمان مکلفند با هم مدارا کنند، همدیگر را تحمل کنند، از آن طرف هم صف‌بندی با کفار و منافقین باید قطعی بشود. معنای این حرف این نیست که ما با دیگران هم وفاق کنیم. ما دنبالِ یک اتحادِ مقدس هستیم که به تعبیرِ رهبرِ عزیزمان اتحادِ جبهه‌ مؤمنین است؛ البته با شرحِ صدر به مؤمنین نگاه می‌کنیم، درجاتِ ایمان متفاوت است.

آن روایت خاطرِ مبارکتان هست، ـ من نمی‌خواهم خدای نکرده سهل‌پندارانه به احکامِ اسلام نگاه کنیم ـ ولی به حضرتِ موسی بن جعفر (ع) عرض کرد: آقا بعضی دوستانِ شما گناهانی می‌کنند که شایسته نیست؛ ما از آن‌ها تبری بجوییم؟ حضرت فرمود اگر دوستِ ماست، اگر مؤمن است، از خودش نه، ولی از عملش تبری بجویید. گفت بگوییم فاسق‌اند؟ فرمود نگویید فاسق‌اند، این‌ها فاسق‌العمل‌اند، طیب‌الروح‌اند.[۱۳]

معنای [این روایت] همین است. پس خدای متعال جبهه‌ مؤمنین درست کرده، الفتی [بین آنها] درست کرده و این سرمایه‌ پرچم‌دارِ ماست. این سرمایه به هم بخورد، ابزاری برای مقابله ندارد. همان است که فرمودند: «ما، یعنی ملتِ عزیز، شما مردم و من.» این سرمایه‌ای است که با آن می‌شود کار را جلو برد. این الفت هم وقتی حفظ می‌شود که ما نسبت به هم شرحِ صدر داشته باشیم، درجاتِ ایمان را بفهمیم؛ البته وقتی هم حفظ می‌شود که نسبت به جبهه‌ مقابل صف‌بندی کنیم. اگر نسبت به آن‌ها صف‌بندی نکردیم، قطعاً الفتِ بینِ خودمان هم از بین خواهد رفت؛ دیگر الفتِ ایمانی نیست.

این‌که بعضی‌ها می‌گویند «وفاق»، من نمی‌دانم مقصودتان از وفاق الفتِ ایمانی است؟ [اگر مقصود این است] بینِ مؤمنین است، نه با دشمن؛ نه با کسانی که دلشان پیشِ دشمن است و پیشِ پای او فرشِ قرمز پهن می‌کنند. با آن‌ها که نمی‌شود الفت داشت، وفاقی معنا ندارد. این صف‌بندی بسترِ این وفاق را درست می‌کند.

[در حال حاضر] گمان من این است، آمریکا طرفدارانِ خودش را در دنیای اسلام و در کشورِ ما، با خودش پایین خواهد کشید. ملاحظه کردید وقتی عذابِ خدا نازل می‌شود، مثلاً قومِ لوط را می‌خواهد عذاب کند، به پیغمبرش می‌فرماید پیغمبرِ ما، خودت و مؤمنین را بردار از این شهر برو و «وَ لَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ»،[۱۴] دیگر به پشتِ سر هیچ نگاهی نکنید، هیچ تعلقی نداشته باشید؛ برادرم مانده، قوم‌وخویشمان مانده، تعلقاتتان را بِکَنید؛ چون خدا وقتی می‌خواهد عذاب نازل کند، اگر ما غفلت کنیم، عذاب، ما را هم خواهد گرفت. در روایت فرمود وقتی عذاب بر فرعون نازل شد و بنا شد غرق بشوند، یکی از یارانِ حضرتِ موسی برادرش در قومِ فرعون بود. رفت او را نجات بدهد، به او بگوید شما غرق می‌شوید، حضرتِ موسی با عافیت رد شد [برای] شما صحنه‌ عذاب است. تا رفت برادر را بیاورد، دریا به هم آمد، او هم غرق شد. حضرت فرمودند جهنمی نیست، ولی وقتی عذاب نازل می‌شود، اگر کنارِ آن‌ها باشید، شما را هم می‌گیرد.

آن‌هایی که دل‌بسته‌ به آمریکا و غرب‌اند، بدانند، آن که سنتِ الهی اقتضا می‌کند، آن که رهبرِ عزیزمان به ما بشارتش را دادند، دشمن شکست می‌خورد و پرچمش می‌افتد. اگر شما و اگر ما دل‌بسته به دشمن شدیم، ما هم با دشمن می‌افتیم. آمریکا خودش دارد می‌افتد، می‌خواهد ما را هم با خودش پایین بکشد. [باید] صفمان رو جدا کنیم. اگر کسانی کنار آمریکا بمانند، بدانند که وقتی عذاب خدا می‌آید، پرچم آنها هم با دشمن فرو خواهد افتاد.

البته روشن است که در دنیای اسلام غرب‌زده‌ها هستند. می‌بینید که برای آمریکا در کشور خود، فرش قرمز پهن می‌کنند. به ظاهر مسلمان هم هستند! همین چند روز پیش مهمان یکی از کشورهای اسلامی بوده است. این جریان، جریانی‌ست که مقابل غرب سرمایه‌داری فرش پهن می‌کند و منافع خودشان وابسته به بقای غرب سرمایه‌داری‌ است. تعجب نکنید اگه این‌ها برای غرب فرش پهن می‌کندن، دفاع می‌کنند، توجیه می‌کنند، تئوریزه می‌کنند، نظریه‌پردازی می‌کنند که اثبات کنند، مسیر غرب درست است. بقای اینها به بقای آمریکاست. ولی خدای متعال اراده‌ای فرموده است، ان‌شاءالله هم پرچم آمریکا را می‌اندازد و هم پرچم این‌ها فرو خواهد افتاد.

این نکته را عرض کنم؛ قائد شهید ما با این‌که به خوبی می‌دانستند، هم در دنیای اسلام و هم در کشور یک جریانی وجود دارد که جریانِ سرمایه‌داریِ وابسته به آمریکاست و بعضی از همین‌ها هستند که قصد کودتا داشتند. ما نمی‌دانیم، ما که اطلاعات نداریم، ولی قائد شهید ما فرمودند قطعاً کودتا بوده است. [هر کودتایی] سرانی دارد که همین‌ها هستند. ولی بدانند که خدا اگر آمریکا را بزند، این‌ها هم با آمریکا فرو خواهند افتاد و آمریکا این‌ها را با خودش پایین خواهد کشید. لذا قائد شهید ما مبارزه با این‌ها را در طول مبارزه با آمریکا بردند. وقتی او ضربه بخورد، این‌ها هم ضربه خواهند خورد. کما این‌که کمونیست‌ها وقتی پرچم شوروی افتاد، فروپاشی شدند. اگر شوروی بود، الان هنوز هم ما در خیابان‌ها باید با آنها درگیر می‌بودیم.

داستان غرب سرمایه‌داری و طرفدارانش در دنیای اسلام همین است. ان‌شاءالله فتوحات در راه است و ان‌شاءالله پیروزی خواهد بود. ان‌شاءالله زمان دیگری عرض می‌کنم که شرط پیروزی و فتح این است؛ ـ شرط آخری که ان‌شاءالله در وقت دیگری [به صورت مفصل] عرض می‌کنم ـ ما نباید «تُرِیدُونَ أَنَّ غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ»[۱۵] را بخواهیم. درست است که امکانات مادی که در دست دشمنان است، برای ماست؛ لذا وقتی به ما برمی‌گردد، قرآن از آن تعبیر به «فیء» می‌کند. ولی قرآن فرمود اشتباه نکنید؛ ما به شما وعده داده بودیم، به یکی از این دو کاروان دست پیدا می‌کنید و پیروز می‌شوید. شما می‌خواستید آن که سلاح ندارد، «غیر ذات الشکوة» است، مسلح نیست [را بدست بیاورید، می‌خواستید] کاروان تجاری را مصادره کنید و حق‌تان را بگیرید. ولی ما می‌خواستیم حق را احقاق کنیم، [در] آیه بعد تا ظهور ادامه می‌دهد «يُحِقَّ الْحَقَّ»، فرمود تا ظهور ادامه دارد.

این [قانون] فقط برای بدر نیست، الان هم همین‌طور است. ما اگر عجله کنیم، دنبال «غیر ذات الشوکة» باشیم، [با اینکه] حق ماست، امکاناتی که دست دشمن است، باید به ما برگردد و بر هم می‌گردد؛ «وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ»،[۱۶] خدای متعال این را به ما برمی‌گرداند، ولی ما نباید سهل‌پنداری کنیم. خدای متعال اراده کرده که ما بایستیم و با «ذات الشوکه» درگیر بشویم تا پرچم باطل بیفتد. این اراده خداست. آن غنائم بعد از فتح به دست خواهد آمد، ان‌شاءالله. ان‌شاءالله خدا به ما توفیق بدهد که عجله نکنیم و دنبال «غیر ذات الشوکة» نباشیم. بعضی که منافق هم نیستند، ـ درجات مؤمنین است دیگر ـ می‌خواهند خیلی زود به «غیر ذات الشوکة» دست پیدا کنند. [اما] اراده الهی این نیست.

اراده الهی این است که ما مؤمنین را وارد یک میدان درگیری با آن جریان مسلح و مقتدر و نظامی و آماده به کار بکند تا به دست ما، کلمه باطل زمین بیفتد، ان‌شاءالله. البته وقتی آن پرچم افتاد، امکانات هم خواهد آمد. ما اگر عجله کنیم و زود بخواهیم به سراغ آن کاروان تجاری برویم و به امکانات برسیم، از این فتح غافل می‌شویم و خدا ما را حذف می‌کند، پرچم مبارزه با کفر را دست دیگرانی که خود را آماده کردند و دنبال «ذات الشوکة» نیستند، می‌دهد. این جوان‌های عزیز، این شهدایی که ما در این روزها دادیم و در طول دفاع مقدس و این چهل و هفت سال [تقدیم کردیم]، همه آن کسانی بودند که خود را برای «ذات الشوکة»، برای درگیری سخت، آماده کرده بودند و آن‌ها هستند که کار را به نتیجه می‌رسانند.

من نمی‌گویم [کسانی که به دنبال غیر ذات الشوکة هستند] مؤمن نیستند، اما درجات ایمان است. ما هم یک جایی باید با آن‌ها مدارا کنیم، ولی بدانند اگر بخواهند دنبال «غیر ذات الشوکة» بروند، زود از دل این درگیری دنبال غنایم مادی باشند، خدا آن‌ها را حذف خواهد کرد و این پرچم اقامه حق را روی دوش کسانی خواهد گذاشت که آماده درگیری با آن جریان مسلحند تا [رسیدن به] «لِیُحِقَّ الْحَقَّ»،[۱۷] تا این پرچم بیفتد. وقتی پرچم افتاد، امکانات به جبهه [مؤمنین] برمی‌گردد. «فیء» برای مؤمنین است و اصلاً برای دشمنان نیست. در طول درگیری‌های اسلام تا الآن هم همین‌طور بوده است.

ان‌شاءالله خدا کمک کند، بتوانیم این بعثتی که اتفاق افتاده است، بشناسیم. حفظ این بعثت، سازمان‌دهی‌ آن، ایجاد نهاد مردمی برای آن، تعیین مسئولیت کردن، نقش‌آفرینی کردن، نقش‌های متکثر، این کار خود این مردم است و نمی‌شود به دولت‌ها سپرد. باید برای نهاد آن فکر کنیم، این بعثت ـ ان‌شاءالله ـ باید ادامه پیدا کند و ادامه پیدا می‌کند، ان‌شاءالله. آقای شهیدمان فرمودند که اگر فتنه‌ای پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث می‌کند که فتنه‌ها و آتش‌ها را زیر پایشان خاکستر می‌کنند. ان‌شاءالله این پیروزی، پیروزی قطعی است، به شرط این‌که در این ملاحظاتی که باید جبهه مؤمنین داشته باشند، کوتاهی نشود.